Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że muzykę i słowa do piosenki „King Bruce Lee karate mistrz” skomponowała jedna osoba, która ujawniła się w tym utworze pod dwoma różnymi nazwiskami?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2014-05-27 11:04)
Bałata, Marek

Nazwisko, imię

Bałata, Marek

Data urodzenia

31 sierpnia 1955

Miejsce urodzenia

Rzeszów

Biografia

Wokalista jazzowy, kompozytor i aranżer, malarz, absolwent Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w 1980 r. i pedagog[2]. W dzieciństwie uczył się gry na akordeonie[1]. Prowadzi liczne warsztaty w kraju i za granicą, uczył śpiewu jazzowego w Szkole Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w Krakowie, a obecnie wykłada we Wrocławskiej Szkole Jazzu.

Stworzył własny, łatwo rozpoznawalny styl, oparty na artykulacyjnej perfekcji, umiejętnym, często brawurowym kształtowaniu dźwięku, jazzowym frazowaniu oraz takich walorach głosowych, jak: duża siła, brzmienie i szeroka skala. Specjalizuje się w improwizacjach scatem, uzyskując instrumentalne brzmienia od tenora po falsetowy sopran (kontratenor). Łączy tradycyjne romantyczne brzmienie ze współczesnymi trendami amerykańskiego jazzu.

Wykonuje przeważnie własne kompozycje, nawiązujące do muzyki klasycznej i polskiej muzyki ludowej (albumy: Voice Paintings i Trilogy), choć w jego repertuarze nie brakuje pieśni religijnych i standardów jazzowych, najczęściej utrzymanych w stylistyce swingu i be-bopu. Wykonuje partie solowe w oryginalnych dziełach, jak: Missa Gospel’s czy Wielkopostne – Rozmyślajmy dziś i Misa Criolla Ariel Ramireza w opracowaniu OsobaTadeusza Leśniaka oraz transkrypcje utworów OsobaFryderyka Chopina i jazzowe interpretacje piosenek OsobaKrzysztofa Komedy, OsobaZygmunta Koniecznego, OsobaWojciecha Młynarskiego, OsobaAgnieszki Osieckiej i OsobaAndrzeja Waligórskiego[2].

W 1987 r. w pełni poświęcił się wokalistyce. Zdobył I miejsce w Międzynarodowym Konkursie Wokalistów Jazzowych w Zamościu w 1988 r. Od tamtej pory współpracuje z jazzmanami krajowymi i zagranicznymi[1], m.in. z Billym Hartem, Ernie Adamsem, Patricją Beysens, Stevem Davisem, Jackiem Van Pollem, Marckiem Piludu[2], OsobaSławomirem Kulpowiczem, OsobaHenrykiem Miśkiewiczem, OsobaZbigniewem Namysłowskim, OsobaJanuszem Skowronem, OsobaTomaszem Stańką, OsobaKrzysztofem Ścierańskim[1], OsobaAndrzejem Cudzichem, OsobaArturem Dutkiewiczem, OsobaJerzym Główczewskim, OsobaJanuszem Grzywaczem, OsobaAndrzejem Jagodzińskim, Markiem Janickim, OsobaKazimierzem Jonkiszem, OsobaAdamem Kawończykiem, OsobaCezarym Konradem, Tomaszem Kupcem, OsobaHenrykiem i OsobaRobertem Majewskimi, OsobaJoachimem Menclem, OsobaJackiem Niedzielą, OsobaWociechem Niedzielą, OsobaWłodzimierzem Pawlikiem, OsobaJanem Pilchem, OsobaRyszardem Styłą, OsobaTomaszem Szukalski, OsobaJarosławem Śmietaną, OsobaZbigniewem Wegehauptem, OsobaAdamem Wendtem, OsobaPiotrem Wojtasikiem, OsobaJanem „Ptaszyną” Wróblewskim, Piotrem Wyleżołem i wieloma innymi, a także z formacjami – ZespółNew Presentation, ZespółBig Warsaw Band Stanisława Fiałkowskiego, OsobaZbigniew Czwojda and The New Sami Swoi[2].

Występował również w wielu formacjach o szerokim spektrum stylistycznym. Karierę muzyczną rozpoczął jako gitarzysta-wokalista od założenia Grupy Marka B., zespołu wokalno-instrumentalnego, z którym zdobył laury na festiwalu w Proszowicach w 1979 r. i Jazz Juniors w Krakowie w latach 1982–1983. W 1986 r. ponownie z Tadeuszem Leśniakiem – kbrd. założył grupę jazz-rockową Blue Painting (OsobaKrzysztof Olesiński – bg., OsobaAndrzej Mrowiec – dr.). W 1990 r. wystąpił z Krakowską Grupą Perkusyjną na festiwalu „Warszawska Jesień”. Niezwykle bogaty był dla niego rok 1992, kiedy to pojawił się na festiwalu perkusyjnym „Inventionen” w Berlińskiej Filharmonii, Festiwalu Muzyki Współczesnej w Bratysławie, w końcu – na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, gdzie otrzymał Nagrodę im. Karola Musioła za piosenkę Przebiśnieg i ja.

Wystąpił także na festiwalach: Brosella International Festival, Gosten Hofer Jazz Tage, Jak-Jazz-Jakarta, White Nights In St. Petersburg, Kaunas Jazz Festival, Graz Jazz Festival, a także – Złota Tarka we Wrocławiu, Festiwal Gospel w Osieku, World Art w Wieliczce (m.in. z Joe Zawinulem) i na krakowskich festiwalach – Zaduszki Jazzowe, Solo-Duo-Trio, Starzy i Młodzi czyli Jazz w Krakowie i Letni Festiwal Jazzowy Piwnicy Pod Baranami. Koncertował niemal na całym świecie, m.in.: w Austrii, Belgii, Czechach, Hiszpanii, Niemczech, Rosji, Szwajcarii, Szwecji, na Białorusi, Litwie, Słowacji, Ukrainie, Węgrzech, a także w Indonezji, Kanadzie i USA (m.in., w Filharmonii Chicagowskiej).

Często występuje ze swoim Quintetem, w skład którego wchodzą młodzi zdolni muzycy, jak: Tomasz Grzegorski – sxf., Maciej Adamczak – cb., Sebastian Frankiewicz – dr., Jan Smoczyński – pf. czy Paweł Kaczmarczyk z zespołem. Od 1994 r. tworzy wraz z basistą OsobaKrzysztofem Ścierańskim unikalny jazz-rockowy duet opierający się na miksturze styli i improwizowanych na żywo interpretacjach poezji różnych autorów. W 1996 r. założył międzynarodowy zespół Cantabile In Jazz, gdzie przez wiele lat występowały światowej sławy wokalistki jazzowe: OsobaUrszula Dudziak, Michele Hendricks i Judy Niemack, a także basiści – Anthony Jackson – bg., OsobaMariusz Bogdanowicz – cb. czy Adam Skrzypek – cb. Związany jest także z innym międzynarodowym składem – Trilogy, który tworzył z Günterem Wehingerem – fl. i Artem Lande – pf., a ostatnio Peterem Madsenem – pf. Z zespołem nagrał płytę live pt. Trilogy, a w 1999 r. odbył trasę koncertową po USA, z gościnnym udziałem Paula McCandlessa w klubie „Yoshi’s”. Ostatnio – jako Songlines – współpracuje również z wybitnymi artystami z Austrii, jak: Heinrich von Kalnein, Uli Rennert i Achim Tang.

Marek Bałata uczestniczył w wielu sesjach płytowych, m.in. w nagraniu płyty OsobaSławomira Kulpowicza pt. Samarpan Songs w 1993 r. i płyty OsobaKrzysztofa Ścierańskiego pt. Far Away From Home w 1993 r. Polskojęzyczna piosenka z tej płyty pt. Błogosławiony jest każdy dźwięk zdobyła III miejsce w plebiscycie „Muzycznej Jedynki” w 1994 r. Tego samego roku ukazała się jego pierwsza płyta autorska pt. Voice Paintings. Wszystkie kompozycje na płycie są jego autorstwa, m.in.: Zabawy z Kasią, Preludium d-moll dla Andrzeja, Ballada wyzwolona czy nawiązująca do mazurka Fryderyka Chopina kompozycja Pod drzewem Fryderyka. Znajdziemy tutaj pełną gamę fascynacji muzycznych wokalisty – od czystego jazzu, poprzez funk, muzykę ludową i poważną, kończąc na muzyce współczesnej. Kolejną płytą były Kolędy (1995 r.). To synteza kunsztu wokalisty i możliwości współczesnej techniki. Znalazły się na niej wigilijne przeboje nowocześnie zaaranżowane na syntezatory i gitarę basową Krzysztofa Ścierańskiego. Następnie zrealizował ciekawy koncertowy album pt. Trilogy, nagrany z triem Trilogy w Studio Programu III Polskiego Radia. Na repertuar koncertu-płyty złożyły się kompozycje Marka Bałaty (m.in. Blues For Billy Hart czy Jumperski), jego partnerów (m.in. Osmogulosis pleontis Arta Lande), instrumentalny standard Quiet Now – tutaj ze słowami belgijskiej artystki Patrycji Beysens i piosenka OsobaZygmunta Koniecznego pt. Taki pejzaż. Jego ostatnią propozycją płytową jest album Ewa Karpf – Wiersze. Kompozycje zawarte na płycie prezentują odmienne, alegorycznie nakreślone konwencje muzyczne: muzykę ludową, blues, funk i punktualizm. Użyte środki muzyczne nawiązują do modernistycznych idei kompozytorów XX-wiecznych (Bela Bartok, Anton Webern) i do poszukiwań sonorystycznych awangardowych twórców związanych z nieortodoksyjnymi nurtami jazzu (Chick Corea, Bobby McFerrin)[2].

Dokonał nagrań archiwalnych dla Programu III Polskiego Radia, wystąpił w programach TV, m.in.: Studio Hi-fi (reż. Z. Proszowski), Piosenki z kontekstem (reż. Anna Barcikowska), Inside Drumming (reż. M. Krzyżanowski)[1], Mały Jazz – koncerty live, Haich Live, Oratorium Woła Nas Pan (OsobaWłodzimierz Korcz i OsobaErnest Bryll) oraz Nieszpory Gospel[2]. Wystąpił w roli kantora w musicalu pt. Sztukmistrz z Lublina (reż. Jan Szurmiej), wystawionym w kwietniu 1994 r. w Operetce Warszawskiej[1] i teatrze „Rampa” w Warszawie w 2004 r., a także w sztuce Krwawe gody w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Nagrał partie wokalne do ścieżki dźwiękowej filmu fabularnego pt. Grający z Talerza – Jana Jakuba Kolskiego i dokumentu Maleńki[2]. Jest laureatem ankiety Jazz Top magazynu „Jazz Forum” w kategorii nowa nadzieja w 1989 r. oraz w kategorii wokalista jazzowy roku w latach 1990, 1992–2001, 2004–2007[1].

Jako artysta grafik prezentował swoje prace na wystawach indywidualnych w kraju i za granicą, takich jak, m.in.: Salon Zimowy w Radomiu w 1980 r., I Zimowa Wystawa Rysunku (I nagroda) w Krakowie w 1981 r., Grafika Miesiąca (II nagroda) w Krakowie w 1981 r., a także na spektaklach multimedialnych (m.in.: krakowski World Art z 1992 r. i Letni Festiwal Jazzowy Pod Baranami z 2002 r.), łączących śpiew, projekcję wideo, poezję, taniec i rysunek, czyli tzw. Śpiewobrazy[2].

Grafika i rękopisy

Fot. Bogdan Krężel

Powiązane fonogramy

Powiązane publikacje (związek)

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
77528941

Odwiedzin od Grudnia 2010
58748630
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.