Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że zdaniem Szpilmana, pierwowzór tekstu piosenki „Pierwszy siwy włos” z repertuaru Mieczysława Fogga nie pasował do muzyki?

[dowiedz się]

Utwór (ostatnia modyfikacja: 2011-06-01 16:24)
Ballada krechowiecka

Tytuł

Ballada krechowiecka

Autor słów

OsobaPusłowski Franciszek Ksawery [1]

Autor muzyki

OsobaDoche J. Denis [1]

Klasyfikacja

pieśń legionowa

1Wariant:Tekst utworu

[Z opowiadań porucznika Bema de Cosban(1)]

„Mówcie, jak było w szarży na Krechowce(2)?”

Pytał wachmistrza młody ułan zuch.

„Idź policz naszych poległych grobowce,

Znów czynem światu huknął polski duch!

Gdy Stanisławów cierpiał gwałt psubrata,

Ułanów naszych zesłał miastu Bóg,

Amarant błysnął polskiego rabata,

Mościcki(3) płazem maruderów zmógł.

Lecz wdzięczność mieszczan zwolnionych od troski

Przerywa głośny ryk niemieckich dział,

A podjazd Bema z Drohomirczan(4) wioski

Odcięcia groźbę raportuje w cwał.

Dywizji odwrót osłaniając z miasta,

Mościcki pułk swój uszykował już:

Zagrały trąbki, ogień Niemców wzrasta,

Szwadrony poszły na kształt czterech burz!

Na lewym skrzydle Żółkiewskiego tropem

Z fajeczką w zębach Waraksiewicz(5) gna,

Podhorski runął wichrowym galopem

I w takt z Dziewickim Sobieszczański trwa.

Zdziechowski z pruskiej niewoli wymienion,

Wesół, że może znów do boju iść,

Zdobył – sam siwy, a koń cały spienion —

Wawrzyn Krechowski: Somosierry liść!

Pułk się nie cofnął, aż Niemców nie wstrzymał,

Zanim ataków nie wykonał sześć.

Jak wąż grzechotnik kulomiot się wzdymał,

Zboromirskiemu za śmierć zacną cześć!

Padł atakując i przez krótką chwilę

Ziemia junaka odmierzała wzrost...

Wtem wybuch słychać! To Łebkowski w tyle

Zdołał wysadzić na Bystrzycy most.

Tak wróg potrójny nie przemógł,

Gdy kule siekły jak gradowy deszcz,

I choć ni śladu naszych wsi i łanów

Droga do Polski wiedzie skroś tych zgliszcz!

Bacz jeno: koń tak do domu nie zarży,

Jak ty, młodziku, rwać się będziesz w bój —

Zaśmiać się duszy znów do takiej szarży,

Nim starość przyjdzie... Pozwól, Boże mój!” [1], [2]

Objaśnienia

(1) – Włodzimierz Bem de Cosban (1889–1954) mjr dypl., literat, publicysta, absolwent Oficerskiej Szkoły Kawalerii w Petersburgu, oficer armii rosyjskiej, od 1915 r. oficer w Dywizjonie Ułanów Polskich płk Bolesława Mościckiego, od 1918 r. w WP.

(2) – Krechowce – miejscowość w pobliżu Stanisławowa, miejsce bitwy Pułku Ułanów Polskich, który po załamaniu ofensywy Kiereńskiego osłaniał odwrót wojski rosyjskich na wschód. Gdy zdemoralizowane oddziały rosyjskie zajęły Stanisławów (21–23 VII 1917), ułani polscy oczyścili miasto z maruderów, przywracając porządek. 24 VII pułk sześciokrotnie szarżował w bitwie pod Krechowcami, powstrzymując skutecznie dwa bataliony niemiecko-austriackie wspomagane przez artylerię. Jako jedyny oddział polski w czasie I wojny światowej pułk ułanów walczył w ciągu kilku dni z wojskami wszystkich państw zaborczych.

(3) – Bolesław Mościcki (1883–1918) – płk armii rosyjskiej, absolwent szkoły piechoty w Czugujowie oraz Oficerskiej Szkoły Kawalerii w Petersburgu, brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej, służył w Mandżurii, za szarżę pod Horodenką wyróżniony najwyższym rosyjskim odznaczeniem bojowym – Krzyżem Św. Jerzego, dowódca 2, a od wiosny 1917 r. 1 zaamurskiego pułku kawalerii, od 19 VII dowódca Pułku Ułanów Polskich, którym dowodził w czasie bitwy pod Krechowcami, zginął zamordowany przez zrewolucjonizowanych chłopów, jadąc z delegacją do Rady Regencyjnej w Warszawie.

(4) – Drohomirczany – wieś w pobliżu Stanisławowa.

(5) – Oficerowie Pułku Ułanów Polskich: Adolf Mikołaj Waraksiewicz (1881–1960), późniejszy gen. bryg.; Zygmunt Podhorski (1891–1960), późniejszy gen. bryg.; płk Feliks Dziewicki; rotmistrz Włodzimierz Sobieszczański (1870–1920) – syn Ignacego i Eweliny z Komorowskich, ojciec Krzysztofa (ps. Kolumb) z Kedywu Armii Krajowej; ppor. Karol Zdziechowski; por. Władysław Zboromirski i ppor. Mieczysław Łebkowski.

Informacje dodatkowe

Przeróbka pieśni Emila Delreux Te souviens-tu (Wspomnienie) ze słowami Emila Delreeux (Zapytał Rotmistrz towarzysza broni...)[1].

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
77507756

Odwiedzin od Grudnia 2010
58727605
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.