Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że utwór „Samo życie” zanim stał się hitem serialowym, prześladowała zła passa – 5 kompozytorów próbowało się zmierzyć z muzyką, typowano kilku wykonawców, przygotowano błędne wersje nagrań dla producenta, a wreszcie magnetofon cyfrowy wciągnął taśmę z dopracowaną piosenką?

[dowiedz się]

Utwór (ostatnia modyfikacja: 2017-05-05 22:55)
Bar Pod Zdechłym Psem

Tytuł

Bar Pod Zdechłym Psem

Bar „Pod zdechłym psem”

Autor słów

OsobaBroniewski Władysław [2]

Autor muzyki

OsobaKorcz Włodzimierz [2]

1Wariant:Tekst utworu

Zanim się serce rozełka

— czemu? — a bo ja wiem? —

warto zajrzeć do szkiełka

w barze „Pod Zdechłym Psem”

Hulał po mieście listopad,

dmuchał w ulice jak w flet,

W drzwiach otwartych mnie dopadł,

razem do baru wszedł

„Siadaj, poborco liści,

siewco zgryzot wieczornych!

Czemuś drzew nie oczyścił?

Kiepski z ciebie komornik.

Lepiej byś z trzecim kompanem...

Zresztą, można i bez...”

Ledwiem to rzekł i już stanął

trzeci mój kompan: bies.

„Czym to ja się spodziewał

pić z takimi jak wy?

Pierwszy będzie mi śpiewał,

drugi będzie mi wył.”

„Cyk! kompania! Na zdrowie!

Pijmy głębokim szkłem.

Ja wam dzisiaj o sobie opowiem

w barze ‘Pod zdechłym psem’”

I poniosło, poniosło, poniosło,

na całego, na umór, na ostro.

I listopad pijany, i bies,

a mnie gardło się ściska, od łez.

I poniosło, poniosło, poniosło,

w sali uda o uda trze fokstrot,

w koło chleją, całują się, wrzeszczą,

Nieprzytomnie, głupawo, złowieszczo.

przetaczają się falą pijaną

i tak — do białego dnia...

Milcząc pijemy pod ścianą

diabeł, listopad i ja.

„Diable, bierz moją duszę,

jeśli jej jesteś rad,

ale przeżyć raz jeszcze muszę

moje czterdzieści lat.

Daj w nowym życiu, diable,

miłość i śmierć, jak w tem,

wiatr burzliwy na żagle,

myśl — poza dobrem i złem.

Znów będę bił się i kochał,

bujnie, wspaniale żył.

Radość, a nie alkohol,

wlej mi, diable, do żył...”

Diabeł był w meloniku,

przekrzywił go: „Żyłeś dość,

to dlatego przy twoim stoliku

siedzimy: rozpacz i złość”

Głupioś życie roztrwonił

Życie — to jeden haust.

Słyszysz, jak kosą dzwoni

stara znajoma, Herr Faust?

Na diabła mi dusza poety,

tak diabeł ze mnie drwi —

w wiersześ wylał, niestety,

resztki człowieczej krwi...”

Zniknęli czort z listopadem,

Rozwiali się — gdzie? — A bo ja wiem

a ja na podłogę padam

W barze ‘Pod zdechłym psem’”.

Szumi alkohol i wieczność...

Mruczą: „Zalał się gość...”

A ja: „Zgódźcie na Drogę Mleczną

taksówkę... Ja już mam dość...” [3]

Informacje dodatkowe

Premiera utworu miała miejsce w 1988 r[3].

Występuje na fonogramach

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
77572120

Odwiedzin od Grudnia 2010
58791561
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.