Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że jeden z najbardziej znanych utworów legionowych jest wersją rosyjskiej pieśni rewolucyjnej?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2009-12-18 12:22)
Bielicka, Hanka

Nazwisko, imię

Bielicka, Hanka

Bielicka, Anna Weronika
(właściwie)

Data urodzenia

11 września 1915

Miejsce urodzenia

Konowka koło Połtawy (obecnie Ukraina)

Data śmierci

9 marca 2006

Miejsce śmierci

Warszawa

Biografia

Aktorka. Ukończyła Wydział Filologii Romańskiej Uniwersytetu Warszawskiego oraz Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej w Warszawie (opiekun artystyczny Aleksander Zelwerowicz). Zadebiutowała 5 października 1939 r. w wileńskim Teatrze na Pohulance w roli Doryny w Świętoszku. Równocześnie występowała w kabarecie Ksantypa Janusza Minkiewicza i Świętopełka Karpińskiego oraz w teatrzyku rewiowym Miniatury OsobaLudwika Sempolińskiego. Lata okupacji spędziła w Wilnie pracując jako śpiewająca pianistka i kelnerka w tamtejszych kawiarniach. Po wojnie na scenach Teatru Dramatycznego w Białymstoku (1945 r.), Teatru Kameralnego Domu Żołnierza w Łodzi (1945–1949) i Teatru Współczesnego w Warszawie (1949–1954) a także gościnnie na innych scenach teatrów krajowych i Teatrze TV zagrała wiele ról dramatycznych, m.in. Hanię w Głupim Jakubie, Bellę w Burmistrzu Stylomondu, Agafię Tichonową w Ożenku, szwaczkę w Ich czworo, Klarę w Starej cegielni, Alice w Mieście w dolinie, Lukę w Żołnierzu i bohaterze, Ruth w Seansie, Miss Roberts w Zwykłej sprawie, prezeskę w Domku z kart, Marię w Wieczorze trzech króli, Korkowiczową w Pensji pani Latter, a także w Królu włóczęgów, I co z takim zrobić, Pigmalion, Mieszczanie, Skalmierzanki, Osiem kobiet, Tramwaj w konfiturach, Szkoła żon. Jednak jej żywiołem była rewia, a później estrada.

Od 1954 r. blisko pół wieku związana była z warszawską Syreną, gdzie po raz pierwszy na tej scenie pojawiła się w roli Kamilli w Żołnierzu Królowej Madagaskaru, a później w licznych rewiach i widowiskach muzycznych, m.in. Hrabina z importu, Zielony balonik, Maestro, Od kankana do swingu, Dzieje cnoty, Nasze szaleństwo, Diabli nadali, Dzionek małżeński, Lemoniadowy Joe, Wodewil warszawski, Żona pana ministra, Madame Sans-Gené, Moralność pani Dulskiej, Arszenik i stare koronki, Café „Pod Minogą”, Tych lat nie odda nikt, Dryndą przez Warszawę, Loterya, Hajże na stolicę. Była mile widzianym gościem kabaretów Siedem Kotów (1947 r. ), Szpak (1954–1961), U Lopka (1963–1967), U Kierdziołka, Pod Gwiazdami i U Bielickiej na Piętrze. Ale jej znakiem rozpoznawczym stały się monologi – liczone w tysiące. Pierwszy przedwojenny, nazywany pyskówką Ostatnie słowo napisał OsobaJulian Tuwim, pierwszą powojenną Ona pierwsza napisał OsobaJerzy Jurandot, ale najbardziej warszawskie monologi tworzył dla niej krakowski satyryk Bogdan Brzeziński.

Po wileńskiej Pelagii Szpikulskiej i Dziuni Pstrąg, narodziła się warszawska Dziunia Pietrusińska, która przez ponad ćwierć wieku bawiła radiosłuchaczy Podwieczorku przy mikrofonie i telewizyjnym Podwieczorku, a później publiczność rodzimą i polonijną na całym niemal świecie. Od 1946 r. grała także w filmie. Zadebiutowała w Zakazanych piosenkach, zaś ostatnim jej filmowym wcieleniem była rola ciotki w filmie Ja wam pokażę w 2005 r.

Jest laureatką:

— nagrody artystycznej miasta stołecznego Warszawy w 1974 r.,

— Wiktora w 1986 r.,

— nagrody Ministerstwa Spraw Zagranicznych w 1988 r.,

— nagrody polskiej estrady Prometeusz w 1994 r.,

— Superwiktora w 2001 r.,

— nagrody za całokształt twórczości na Festiwalu Dobrego Humoru w 2001 r.,

— nagrody TVP 2 tzw. „Brylantowej Kolii” w 2002 r. i Gloria Artis w 2005 r.

Jej karierze poświęcone są programy TV, m.in.: Co nam zostało z tych lat, Godzina szczerości, Dom rodziny, Bohater w alfabecie, Gwiazdy z tamtych lat, Zawsze w drodze, Wspomnienie. O swoim życiu i karierze opowiada w książce Barbarze Kazimierczyk,PublikacjaUrodzona na wozie, czyli Pamiętnik Hanki Bielickiej wydanej w 1990 r. i w publikacji pt. PublikacjaUśmiech w kapeluszu wydanej przez Akapit Press w 2000 r[1].

Powiązane fonogramy

Powiązane publikacje (autorstwo)

Powiązane publikacje (związek)

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
84811254

Odwiedzin od Grudnia 2010
65648042
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.