Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że utwór „Mam skłonności do przesady” to żartobliwy portret autora muzyki skreślony ręką jego przyjaciela – twórcy słów Marka Dagnana?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2017-07-17 13:26)
Bierdiajew, Walerian

Nazwisko, imię

Bierdiajew, Walerian

Data urodzenia

7 marca 1885

Miejsce urodzenia

Grodno

Data śmierci

27 listopada 1956

Miejsce śmierci

Warszawa

Biografia

Dyrygent. Studiował na politechnice (prawdopodobnie w Kijowie), a także pobierał naukę gry skrzypcowej. Około 1907 r. wyjechał do Lipska i kształcił się tam w Królewskim Konserwatorium Muzycznym m.in. u Hansa Sitta (z zakresu gry skrzypcowej), Stefana Krehla (teorię muzyki), Maksa Regera (kompozycję). Dyrygenturę studiował u Artura Nikischa. Dyplom uzyskał w 1906 r. i wkrótce rozpoczął pracę w Operze w Lipsku oraz w Operze w Dreźnie.

Po powrocie do Rosji pracował jako dyrygent w Teatrze Maryjskim i w Domu Ludowym w Petersburgu. Często prowadził gościnnie występy w Charkowie, Kijowie, Moskwie, Odessie. Dyrygował orkiestrami w przedstawieniach operowych i estradowych oraz na koncertach, w których uczestniczyli tacy artyści, jak Mattia Battistini, Dymitr Smirnow, Włodzimierz Horowitz, Grzegorz Piatigorski, Józef Szigeti, Robert Casadesus i in.

Po zakończeniu wojny polsko-sowieckiej został repatriowany do kraju. Dyrygował jednak głównie za granicą – w Niemczech, Rumunii, na Węgrzech, w Krajach bałtyckich i Skandynawii. W 1925 r. wyjechał na kilka lat do Związku Sowieckiego. Pracował tam jako pierwszy dyrygent orkiestry w Filharmonii w Leningradzie, dyrygent w Operze w Swierdłowsku oraz w teatrach Wszechukraińskiego Trustu Operowego. W Kijowie prowadził klasę dyrygentury w Konserwatorium Muzyczno-Dramatycznym.

W 1930 r. powrócił do Polski i został etatowym dyrygentem Opery Warszawskiej w Teatrze Wielkim. Intensywnie pracował jako pedagog w Państwowym Konserwatorium Muzycznym (1931–1939) – prowadził klasę dyrygentury, chóry i orkiestrę, zaś od 1932 r. kierował klasą operową. W 1937 r. „Syrena Record” zaangażowała go do realizacji nagrań operowych z udziałem orkiestry Opery Warszawskiej i OsobaMieczysława Saleckiego. Podczas okupacji hitlerowskiej był początkowo kierownikiem muzycznym Teatru Miasta Warszawy, następnie pracował w tajnym konserwatorium.

Tuż po II wojnie światowej został profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie. W 1947 r. przeniósł się do Krakowa i otrzymał tam stanowisko dyrektora Filharmonii. Dwa lata później objął dyrekcję Państwowej Opery im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu. W 1953 r. powrócił do Warszawy i objął dyrekcję oraz kierownictwo artystyczne Państwowej Opery. Wykładał dyrygenturę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej – wykształcił plejadę dyrygentów polskich: OsobaTomasza Kiesewettera, OsobaAndrzeja Panufnika, Bohdana Wodiczkę, Jana Krenza, OsobaHenryka Czyża, Stefana Stuligrosza i wielu innych.

Jego działalność scharakteryzował Leon Tadeusz Błaszczyk: Posiadał wszechstronny talent. Uzyskiwał równie dobre wyniki w pracy z zespołami operowymi, jak i orkiestrami symfonicznymi. Był znawcą zwłaszcza muzyki rosyjskiej, ale realizował dzieła różnych epok i narodów. Specjalnością jego jako dyrygenta była interpretacja dzieł Wagnera. Na koncertach wykonywał ze szczególnym zamiłowaniem dzieła Beethovena, Brahmsa, Czajkowskiego. Realizacje wielu dzieł pod jego dyrekcją przeszły do historii polskiego wykonawstwa operowego. Niezwykle pracowity, dokładny i precyzyjny, narzucał kierowanym przez siebie zespołom, czy to w Filharmonii czy w operze, własną, oryginalną koncepcję artystyczną. – Dyrygenci polscy i obcy w Polsce działający w XIX i XX wieku, PWM, 1964 r[1].

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
78073687

Odwiedzin od Grudnia 2010
59254225
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.