Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że jeden z najbardziej cenionych i znanych autorów książek dla dzieci jest autorem swawolnego szlagieru, który stał się popularny dzięki serialowi pt. „Wojna domowa”?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2009-12-18 12:47)
Bogucki, Andrzej

Nazwisko, imię

Bogucki, Andrzej

Data urodzenia

11 listopada 1904

Miejsce urodzenia

Warszawa

Data śmierci

29 lipca 1978

Miejsce śmierci

Warszawa

Biografia

Aktor filmowy i teatralny, śpiewak operetkowy, piosenkarz. Potomek sławnej rodziny aktorskiej: syn Stanisława Boguckiego, wnuk Rapacki_Wincenty, siostrzeniec Honoraty Leszczyńskiej, brat cioteczny OsobaJerzego Leszczyńskiego. Ze sceną związany był od dzieciństwa[2]. Zadebiutował rolą dziecięcą w 1917 r. w filmie pt. Tajemnica Alei Ujazdowskich. Ukończył Gimnazjum im. Mikołaja Reja, następnie Szkołę Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Do 1929 r. służył w Wojsku Polskim[1]. Został zawodowym oficerem kawalerii, ale z powodu złego stanu zdrowia zwolniono go ze służby[2].

W 1930 r. debiutował jako statysta w Teatrze Polskim w Warszawie. Poważną karierę rozpoczął rok później w Teatrze Banda. W sezonie 1933/1934 grał w Nowej Komedii w Łodzi. Od stycznia 1935 r. do września 1939 r. występował nieprzerwanie w Warszawie, kolejno w teatrach: Na Kredytowej, Wielkiej Rewii, Teatrze Letnim, Operetce na Chłodnej, Teatrze 13 Rzędów, Ateneum i Małym Qui pro Quo. Śpiewał także w komediach muzycznych i operetkach, grał w wielu filmach, m.in. w Szpiegu w masce, Manewrach miłosnych, Niedorajdzie, Włóczęgach, Ślubach ułańskich i in.

W czasie okupacji występował początkowo we Lwowie, następnie w kawiarniach warszawskich. Po 1945 r. występował dalej jako piosenkarz oraz aktor teatralny, radiowy i filmowy[1]. Związał się z lubelskim Teatrem Wojska Polskiego. W 1947 r. powrócił do Warszawy, gdzie spędził resztę życia. Grał role dramatyczne i komediowe na scenach teatrów stołecznych, m.in. w Nowym, Polskim, Rozmaitości, Narodowym, Małym i w Teatrze TV.

Przed wojną i po wojnie współpracował z radiowym Teatrem Wyobraźni jako prezenter, piosenkarz, recytator, popularyzator muzyki i literatury. Występował w audycjach dla dzieci, m.in. Śpiewamy piosenki i Zabawa przy muzyce. Za tę działalność otrzymał nagrodę państwową w 1959 r. Największą popularność zdobył jednak jako piosenkarz. Dokonał licznych nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia, występował w programach TV, m.in. Zaśpiewajmy to jeszcze raz i Co nam zostało z tych lat.

Jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 3 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Jego dorobek filmowy po wojnie obejmuje m.in. role w Stawce większej niż życie, Wielkiej miłości Balzaka i Epilogu norymberskim[2].

Zdobył ogromną popularność i wielką sympatię kilku pokoleń słuchaczy i widzów. W okresie międzywojennym dokonał stojących na wysokim poziomie nagrań płytowych dla Syreny Record i Odeonu (nazywano go „polskim Chevalierem”), zaś po wojnie dla Muzy oraz Polskiego Radia[1].

Grafika i rękopisy

Popularne wykonywane utwory

Powiązane fonogramy

Powiązane publikacje (związek)

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
76446605

Odwiedzin od Grudnia 2010
57679899
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.