Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

do którego przebojowego utworu Wojciech Młynarski musiał dwukrotnie napisać tekst, gdyż pierwowzór słów zdecydowanie nie pasował?

[dowiedz się]

Utwór (ostatnia modyfikacja: 2017-07-30 15:31)
Czaty

Tytuł

Czaty

Autor słów

OsobaMickiewicz Adam

Autor muzyki

OsobaMoniuszko Stanisław

OsobaWoźniak Tadeusz [5]

Skomponował muzykę na swoich płytach.

1Wariant:Tekst utworu

Z ogrodowej altany

Wojewoda zdyszany

Bieży w zamek z wściekłością i trwogą.

Odchyliwszy zasłony

Spojrzał w łoże swej żony,

Spojrzał, zadrżał, nie znalazł nikogo.

Wzrok opuścił ku ziemi

I rękami drżącemi

Siwe wąsy pokręca i duma.

Wzrok od łoża odwrócił,

W tył wyloty zarzucił

I zawołał kozaka Nauma.

„Hej, kozacze, ty chamie,

Czemu w sadzie przy bramie

Nie ma nocą ni psa, ni pachołka?

Weź mi torbę borsuczą,

I janczarkę hajduczą,

I mą strzelbę gwintówkę zdejm z kołka.”

Wzięli bronie, wypadli,

Do ogrodu się wkradli,

Kędy szpaler altanę porasta.

Na darniowym siedzeniu

Coś bieleje się w cieniu:

To siedziała w bieliźnie niewiasta.

Jedną ręką swe oczy

Kryła w puklach warkoczy

I pierś kryła pod rąbek bielizny,

Drugą ręką od łona

Odpychała ramiona

Klęczącego u kolan mężczyzny.

Ten ściskając kolana,

Mówił do niej: „Kochana!

Więc już wszystko, jam wszystko utracił?

Nawet twoje spojrzenie,

Nawet ręki ściśnienie

Wojewoda już góry zapłacił?

Ja, choć z takim zapałem,

Tyle lat cię kochałem,

Będę kochał i jęczał daleki;

On nie kochał, nie jęczał,

Tylko trzosem zabrzęczał,

Tyś mu wszystko oddała na wieki.

Co wieczoraż on będzie,

Tonąc w puchy łabędzie,

Stary łeb na twym łonie kołysał

I z twych liców rumianych,

I z twych ustek różanych

Mnie wzbronione rozkosze wysysał!

Ja na wiernym koniku,

Przy księżyca promyku,

Biegnę do cię przez deszcz i słoty,

By cię witać spojrzeniem,

By pożegnać życzeniem

Dobrej nocy i długiej pieszczoty!”

Ona niby nie słucha,

On jej szepce do ucha

Nowe skargi, czy nowe zaklęcia:

Aż wzruszona, zemdlona,

Opuściła ramiona

i schyliła się w jego objęcia.

Wojewoda z kozakiem

Przyklęknęli za krzakiem

I dobyli zza pasa naboje,

I odgryźli zębami,

I przybili sztęflami

Prochu garść i grankulek we dwoje.

„Panie”, kozak powiada,

„Jakiś bies mię napada,

Ja nie mogę zastrzelić tej dziewki,

Gdym półkurcze odwodził,

Zimny dreszcz mię przechodził

I stoczyła się łza na panewki.”

„Ciszej, plemię hajducze,

Ja cię płakać nauczę!

Masz tu z prochem leszczyńskim sakiewkę;

Podsyp zapał, co żywo

Czyść paznokciem krzesiwo,

Potem palnij w twój łeb lub w tę dziewkę.

Wyżej!… w prawo!… pomału!

Czekaj mego wystrzału,

Pierwej musi w łeb dostać pan młody.”

Kozak odwiódł, wycelił,

Nie czekając wystrzelił

I ugodził w sam łeb wojewody. [4]

Informacje dodatkowe

Czaty to pieśń ze Śpiewników domowych (1846). OsobaMoniuszko już w Berlinie w r. 1838 debiutowała kompozycjami do trzech utworów OsobaMickiewicza (UtwórSen, UtwórNiepewność, UtwórMoja pieszczotka), przetłumaczonych na język niemiecki. Trudno policzyć, ile napisał utworów do słów wielkiego poety. W Śpiewnikach wyróżnia się jeszcze znana ballada UtwórTrzech Budrysów. Piękną muzykę stworzył także do Sonetów krymskich oraz UtwórPani Twardowskiej. Kult poezji OsobaMickiewicza towarzyszył OsobaMoniuszce aż do śmierci. Jest to wyraźny program popularyzujący utwory narodowego wieszcza[4].

Występuje na fonogramach

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
76505217

Odwiedzin od Grudnia 2010
57738086
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.