Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

czym charakteryzowały się „joczki” i „triolki”, które Marek Sart wraz z Czesławem Niemenem zastosowali do współczesnej aranżacji muzycznej wiersza Juliana Tuwima?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2009-11-18 12:50)
Dygas, Ignacy

Nazwisko, imię

Dygas, Ignacy

Data urodzenia

29 lipca 1881

Miejsce urodzenia

Warszawa

Data śmierci

17 maja 1947

Miejsce śmierci

Warszawa

Biografia

Śpiewak. Śpiewu uczył się w Instytucie Muzycznym w Warszawie, jednocześnie studiował na wydziale weterynaryjnym Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował 15 stycznia 1905 r. w Warszawskich Teatrach Rządowych. Śpiewał partię barytonową Walentego w Fauście Charles’a Gounoda – w czasie studiów niewłaściwie ustawiono jego głos, w krótkim jednak czasie Witold Aleksandrowicz pomógł mu w przestawieniu się na partie tenorowe. Jako tenor Dygas zadebiutował 10 maja 1905 r. i został zaangażowany do opery w Teatrze Wielkim. W 1907 r. śpiewał po raz pierwszy gościnnie we Lwowie. Następnie wyjechał za granicę. Występował w miastach włoskich: Padwie, Turynie, Genui, Mediolanie, Neapolu, Rzymie; we Włoszech kontynuował naukę śpiewu. W roku 1910 występował w teatrach operowych w Madrycie, następnie w Montevideo, Rio de Janerio i Buenos Aires. Pobyt za granicą przerywał kilkakrotnie dla występów w Warszawie.

Po powrocie do kraju na stałe był przez trzy lata – począwszy od 1911 r. – solistą w Teatrze Wielkim w Warszawie. W okresie I wojny światowej przebywał i występował w Rosji (m.in. w Moskwie w Operze Zimina i Teatrze Wielkim, następnie w teatrach operowych w Kijowie, Kiszyniowie, Kisłowodsku, Mińsku Litewskim, Homlu i Bobrujsku). Po zakończeniu wojny powrócił do kraju i do 1937 r. był nieprzerwanie solistą opery w Teatrze Wielkim – jej pierwszym tenorem. Wielokrotnie występował gościnnie w teatrach operowych w kraju i za granicą (np. w 1924 r. w USA – w Detroit, Nowym Jorku i Chicago, w 1927 r. w Rumunii, rok później w Jugosławii). Niekiedy śpiewał także w teatrach rewiowych, jak np. w „Bandzie”. W latach 1930–1932 był prezesem Związku Artystów Scen Polskich. 31 marca 1937 r. wystąpił na pożegnalnym przedstawieniu w Teatrze Wielkim.

Podczas okupacji hitlerowskiej uczył śpiewu w Lublinie. 15 kwietnia 1947 r. obchodził jubileusz 40 lat pracy na scenie i po raz ostatni wystąpił publicznie. W okresie swej kariery artystycznej zaliczał się do czołowych śpiewaków polskich, w repertuarze miał ponad 40 partii operowych, zasłynął przede wszystkim jako najwybitniejszy polski interpretator dzieł wagnerowskich (występował jako Tristan, Lohengrin, Tannhäuser, Zygmunt w Walkirii, Zygfryd w Zmierzchu bogów); śpiewał także jako Cavaradossi w Tosce Giuseppe Puccini’ego, Radames w Aidzie Giuseppe Verdi’ego, Canio w Pajacach Ruggiera Leoncavalla, Don Jose w Carmen George’a Bizeta, Eleazar w Żydówce Jaquesa Halévy’ego, Herman w Damie pikowej Czajkowski_Piotr, Jontek w Halce, Stefan w Strasznym dworze OsobaStanisława Moniuszki, Kirkor w Goplanie OsobaWładysława Żeleńskiego. Z „Syreną Record” związany był przez ponad dwadzieścia lat, dokonując dla niej bardzo wielu doskonałych artystycznie nagrań[1].

Powiązane publikacje (związek)

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
78499547

Odwiedzin od Grudnia 2010
59676201
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.