Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że kiedy Krzysztof Krawczyk jako „Samotny Trubadur” dotarł do podręcznego archiwum Tadeusza Drozdy i napotkał w nim „Parostatek”, w ciągu paru chwil, na poczekaniu wymyślił motyw przewodni tej piosenki?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2009-11-18 10:48)
Eiger, Władysław

Nazwisko, imię

Eiger, Władysław

Data urodzenia

7 lutego 1907

Miejsce urodzenia

Łódź

Data śmierci

11 maja 1991

Miejsce śmierci

Pensacola w USA

Biografia

Kompozytor, pianista, aranżer i dyrygent. Studiował kompozycję w Konserwatorium Warszawskim, absolwent Uniwersytetu w Grenoble i Écocle Normale de Musique w Paryżu. Tam też debiutował jako aranżer wytwórni „Parlophon”[1], gdzie jego nazwisko pojawia się po raz pierwszy na płytach około 1928 r[2]. W 1932 r. został etatowym aranżerem „Syreny Record”. W tej roli współpracował także w orkiestrami OsobaHeryka Golda, OsobaHenryka Warsa. Prowadził własne orkiestry działające pod szyldem wytwórni płytowych „Odeon” i „Lonora Electro”[1]. Jednocześnie dyrygował w tym okresie orkiestrą teatru „Wesoły Wieczór”[2]. Był także akompaniatorem OsobaAndrzeja Boguckiego[1].

Władysław Eiger był współkierownikiem muzycznym teatru „8.15”. Komponował przede wszystkim muzykę taneczną, utrzymaną w stylu amerykańskim. W niektórych jego utworach, napisanych w drugiej połowie lat trzydziestych, można zaobserwować wyraźne wpływy swingu. Pisał dużo dla potrzeb teatrów muzycznych, przygotowywał adaptacje, wstawki muzyczne, komponował piosenki, opracowywał instrumentacje partytur, aranżacje dla dużych orkiestr. Współpracował z kompozytorką OsobaFanny Gordon; opracował muzycznie jej operetkę Yacht miłośći (1933 r.). Związany był z wydawnictwami nutowymi, m.in. „Nową Sceną”[2].

W 1938 r. wyjechał do Paryża[1], gdzie pracował jako pianista w kawiarniach i nocnych klubach. Od 1942 r. przebywał w USA, a dokładnie w Miami Beach na Florydzie. Polskie Centrum Informacji w Nowym Jorku powierzyło mu wkrótce napisanie muzyki do filmu dokumentalnego o Marii Skłodowskiej-Curie, pt. Land of my mother (1943 r.). Po premierze filmu otrzymał liczne zamówienia na muzykę filmową. Wkrótce opublikował swą Rapsodię polską, która ugruntowała jego pozycję kompozytorską na gruncie amerykańskim. Osiągnął również dobre rezultaty jako aranżer, zarówno muzyki rozrywkowej, jak i poważnej, symfonicznej[2].

Jest autorem licznych aranżacji i adaptacji dla potrzeb polskich teatrzyków rewiowych i wydawnictw nutowych, kompozytorem muzyki do filmu Dwie Joasie (współaut. OsobaFred Scher, OsobaStanisław Szebego, reż. Mieczysław Krawicz), Trędowata (reż. Juliusz Gardan), Kochaj tylko mnie (współaut. OsobaEmanuel Schlechter, reż. Marta Flantz). Od 1950 r. komponował i aranżował dla amerykańskich orkiestr radiowych, na potrzeby programów muzycznych[1] stacji Canadian Broadcasting Corporation w Montrealu (lata 1950–1960[2]) i teatrów na Broadwayu, m.in.: Concerto grosso na orkiestrę symfoniczną i zespół jazzowy, Fantazję na motywach melodii kanadyjskich, uwerturę Hello, Paris. Koncertował także w duecie ze swoją żoną OsobaIną w znanych klubach i hotelach amerykańskich[1].

Kompozytor muzyki do utworów

Powiązane publikacje (autorstwo)

pokaż wszystkie

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
77959905

Odwiedzin od Grudnia 2010
59141142
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.