Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że utwór „To nie grzech” powstał w ramach audycji Polskiego Radia zatytułowanej „Piosenki od ręki”?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2018-05-11 23:04)
Faliszewski, Tadeusz

Nazwisko, imię

Faliszewski, Tadeusz

Pobóg, Jan
(pseudonim)

Saskowski, Jan
(pseudonim)

Nowogródzki, Jerzy
(pseudonim)

Orowski, Jerzy
(pseudonim)

Data urodzenia

20 października 1898

Miejsce urodzenia

Żywiec

Data śmierci

2 listopada 1961

Miejsce śmierci

Chicago w USA

Biografia

Piosenkarz, aktor, śpiewak operetkowy i reżyser. Uczył się w gimnazjum we Lwowie[2], a następnie studiował w Szkole Politechnicznej w tym mieście. W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich w 1 pułku ułanów Władysława Beliny-Prażmowskiego[2]. Po jej zakończeniu był oficerem łącznikowym przy Ministerstwie Spraw Wojskowych. W 1922 r. zakończył służbę w stopniu porucznika rezerwy[2].

W 1922 r. poświęcił się pracy artystycznej[1]. Kosztowną naukę śpiewu sfinansowała w całości jego matka, która w młodości próbowała swych sił jako śpiewaczka. Po raz pierwszy Tadeusz Faliszewski został zaangażowany przez dyrektora objazdowej Operetki Krakowskiej „Nowości” Tadeusza Pilarskiego. W sezonie 1924/1925 w teatrze „Nowości” w Poznaniu był już partnerem OsobaLucyny Messal (październik 1924 r.). Następnie występował w teatrze w Kaliszu. W sezonie 1925/1926 występował w teatrze „Eldorado” w Warszawie. W następnym sezonie zaangażował go teatr „Nowości” w Częstochowie. W maju 1927 r. Faliszewski dokonał swych pierwszych nagrań płytowych dla „Syreny Record”. W latach 1927–1928 występował w teatrze muzycznym „Mignon” w Warszawie. Od 2 lutego 1929 r. do 24 lutego 1930 r. kierował nowo zbudowanym, największym w Warszawie kinoteatrem – „Hollywood”. 29 sierpnia 1930 r. wystąpił po raz pierwszy w teatrze „Nowy Ananas” w Warszawie. 6 października 1930 r. rozpoczął występy na scenie teatru rewiowego „Morskie Oko”. Jednocześnie wszedł w skład ZespółChóru Henryka Warsa. W 1931 r. grał w „Nowym Ananasie”, potem w „Morskim Oku” i „Mignon”. Od lutego 1932 r. występował w kinoteatrze „Hollywood”, następnie śpiewał w nadprogramach w kinie „Collosseum”, a od września 1932 r. do początku 1933 r. był kierownikiem artystycznym „Mignon”. W październiku 1933 r. grał w teatrze rewiowym „Praskie Oko”. W 1934 r. kierował kinoteatrem „Splendid”, zaś w 1935 r. był reżyserem przedstawień rewiowych w teatrze „Bagatela” w Łodzi. Wiosną 1937 r. brał udział w Wieczorach humoru i pieśni w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy oraz w Gdańsku w Danziger Hotel. W sezonach 1937/1938 i 1938/1939 występował w teatrze „8.15” w Warszawie[2].

Stał się bardzo szybko popularnym piosenkarzem, wykonawcą wielu przebojów, a także cenionym śpiewakiem operetkowym oraz rewiowym. Współpracował ze scenami w Poznaniu, Kaliszu, Przemyślu, Radomiu, Częstochowie, Łodzi, Wilnie i Krakowie. Wystąpił m.in. w operetkach i komediach muzycznych Księżniczka czardasza, Dolly, Cnotliwa Zuzanna, Narzeczona zginęła, Baron Kimmel i Panna Wodna. Zagrał w filmie Królowa przedmieścia (reż. OsobaEugeniusz Bodo)[1].

W latach międzywojennych dokonał bardzo dużej liczby nagrań płytowych, najwięcej w „Syrenie Record”. Używał kilku pseudonimów: Jan Saskowski (przy swych pierwszych nagraniach z roku 1927), Jerzy Nowogródzki (pseudonim ten, raz tylko użyty, powstał od miejsca jego zamieszkania przy ul. Nowogrodzkiej 27); natomiast na płytach „Melodia Electro” wydawanych od 1935 r. używał pseudonimu Jan Pobóg (pseudonim pochodził od herbu rodziny Faliszewskich). Nagrywał również dla wytwórni „Odeon” i bardzo często dla „Lonory Electro” (pod własnym nazwiskiem oraz pod pseudonimem Jerzy Orowski).

24 sierpnia 1939 r. został zmobilizowany, następnie brał udział w kampanii wrześniowej. W marcu 1940 r. został aresztowany przez gestapo. Przez pięć lat więziono go w obozie koncentracyjnym w Mauthausen-Gusen. Po wyzwoleniu przebywał przez pewien czas w Austrii w obozie DP; następnie został przeniesiony do 2 Korpusu armii generała Władysława Andersa. Służył w 5 Dywizji we Włoszech jako oficer oświatowy i reżyser w teatrze „Wilków”.

Po II wojnie światowej przebywał początkowo w Anglii, dawał recitale piosenkarskie. Później wyjechał do Włoch a następnie do USA. Mieszkał w Chicago, występował w programach organizowanych przez OsobaFeliksa Konarskiego – „Ref-Rena” – w Teatrzyku pod anteną; dokonał nagrań w firmie fonograficznej prowadzonej przez Jana Wojewódkę[2].

Tadeusz Faliszewski jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 15 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego)[1]. Z całą pewnością dokonał największej liczby nagrań spośród wszystkich polskich artystów nagrywających kiedykolwiek płyty gramofonowe – dowodem tego jest wykaz (zapewne i tak jeszcze nie pełny) jego dorobku w „Syrenie Record”, obejmujący około 1300 utworów[2].

Grafika i rękopisy

Popularne wykonywane utwory

pokaż wszystkie

Powiązane fonogramy

Członek zespołów

Niektóre wykonywane utwory

Powiązane publikacje (związek)

pokaż wszystkie

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
76866347

Odwiedzin od Grudnia 2010
58094302
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.