Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że muzykę i słowa do piosenki „King Bruce Lee karate mistrz” skomponowała jedna osoba, która ujawniła się w tym utworze pod dwoma różnymi nazwiskami?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2011-02-15 16:10)
German, Anna

Nazwisko, imię

German, Anna

Data urodzenia

14 lutego 1936

Miejsce urodzenia

Urgencz (dawne ZSRR)

Data śmierci

25 sierpnia 1982

Miejsce śmierci

Warszawa

Biografia

Piosenkarka, aktorka, także kompozytorka. Absolwentka Wydziału Geologii Uniwersytetu Wrocławskiego. W czasie II wojny światowej przebywała w Dżambule (Kirgizja). W 1946 r. wróciła z rodziną do Polski. Mieszkała początkowo w Nowej Rudzie, później przeniosła się do Wrocławia. Zaczęła śpiewać w czasie studiów we wrocławskim teatrzyku Kalambur. W 1963 r. wystąpiła w Przeglądzie Piosenkarzy Amatorów w Olsztynie i po raz pierwszy na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie, gdzie zdobyła II nagrodę. W latach 1963–1964, jako stypendystka Ministra Kultury i Sztuki, przebywała we Włoszech na kilkumiesięcznych studiach wokalnych. W 1964 r. zdobyła pięć nagród dla siebie i autorów piosenki za Eurydyki tańczące:

— na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu II nagrodę dla twórców i wyróżnienie za interpretację,

— a na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie I nagrodę za dzieło w Dniu Polskim,

— III nagrodę za dzieło w Dniu Międzynarodowym i nagrodę specjalną za interpretację.

Na opolskich i sopockich festiwalach występowała później kilkakrotnie, zdobywając kolejne nagrody i wyróżnienia:

— I nagrodę za Zakwitnę różą na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’65,

— nagrodę Przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej za Być może na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’70,

— nagrodę publiczności za Cztery karty na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’71.

Śpiewała w siedmiu językach. Koncertowała w Szwajcarii, ZSRR, NRD, RFN, Bułgarii, Mongolii i na Węgrzech. Reprezentowała Polskę m.in. na Festiwalu Piosenki w Ostendzie (Belgia) w 1965 r., gdzie zdobyła III nagrodę, na MIDEM w Cannes (Francja) w 1967 r., Bratysławskiej Lirze (Czechosłowacja) oraz na festiwalach piosenki w Neapolu i San Remo (Włochy). Podczas pobytu we Włoszech koncertowała w wielu miastach, nawiązała też współpracę z wytwórnią płytową Company Discografia Italiana, która wydała LP Anna German z jej piosenkami śpiewanymi po włosku (w dialekcie neapolitańskim).

W sierpniu 1967 r. miała ciężki wypadek samochodowy na autostradzie pod Mediolanem. W czasie rekonwalescencji napisała autobiograficzną książkę pt. PublikacjaWróć do Sorrento?. Na estradę powróciła w 1970 r. Występowała na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu w latach 1972–1974 i 1978–1979, Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze w latach 1972–1975 i 1978–1979. W latach 1974–1975 i 1979–1980 odbyła tournée po ZSRR, gdzie piosenki jej cieszyły się ogromną popularnością.

Koncertowała także w ośrodkach polonijnych Australii, Kanady i USA, gdzie dwukrotnie zdobyła tytuł najpopularniejszej piosenkarki w środowisku Polonii amerykańskiej. Zagrała w filmie Krajobraz po bitwie (reż. Andrzej Wajda), zrealizowała kilkanaście recitali telewizyjnych w Katowicach, Szczecinie, Poznaniu, Wrocławiu i Warszawie, m.in. Show Anny German, Arie Scarlattiego śpiewa Anna German, Recital Anny German i Wyspy szczęśliwe.

Jest bohaterką książki pt. PublikacjaWspomnienia o Annie German : „Największy elf świata” w opracowaniu OsobaMarioli Pryzwan, wydanej przez Domenę w 1999 r., a także filmów biograficznych i dokumentalnych, m.in.: Anna German w San Remo (reż. Zofia Aleksandrowicz-Dybowska)[1], Powrót Eurydyki (reż. Mariusz Walter), Eurydyki płaczące (reż. Ryszard Ray-Zawadzki), Wyspy szczęśliwe. Śpiewa Anna German (reż. Jan Laskowski)[2] oraz Anna German – życie i legenda i hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 20 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Jej ostatnie recitale odbyły się jesienią 1980 r. w Teatrze Żydowskim w Warszawie. W archiwum Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych i TVP zachowało się kilkanaście teledysków oraz felietonów filmowych realizowanych z okazji ukazywania się kolejnych płyt, uroczystości wręczania nagród i odznaczeń. Dokonała licznych nagrań dla archiwum Polskiego Radia oraz płytowych w kraju, we Włoszech oraz ZSRR (osiem LP dla Melodii). Jej imieniem nazwano amfiteatr w Zielonej Górze, jedną z głównych ulic rodzinnego Urgenczu i asteroidę odkrytą przez Tamarę Smirnową w 1986 r[1].

Grafika i rękopisy

Plakat zapowiadający Festiwal im. Anny German w Zielonej Górze w 2003 r.

Plakat zapowiadający Festiwal im. Anny German w Zielonej Górze w 2002 r.

Popularne wykonywane utwory

Autor słów do utworów

Kompozytor muzyki do utworów

pokaż wszystkie

Powiązane fonogramy

pokaż wszystkie

Powiązane publikacje (autorstwo)

Powiązane publikacje (związek)

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
76488045

Odwiedzin od Grudnia 2010
57721040
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.