Muzyk niezwykle wszechstronny, instrumentalista[2], pianista, organista, kompozytor i aranżer, także pedagog. Ukończył Podstawową Szkołę Muzyczną w Katowicach w klasie fortepianu. Absolwent Wydziału Filologii Polskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. W czasie studiów współpracował z krakowskimi teatrzykami studenckimi. W 1970 r. z perkusistą
Mieczysławem Górką utworzył duet instrumentalny, który po kilku miesiącach przekształcił się w kwintet jazz-rockowy
Laboratorium. Jest kompozytorem lub współkompozytorem koncertowego i płytowego repertuaru tego zespołu[1]. Nagrał z nim 9 płyt i zagrał ponad tysiąc koncertów w kraju i na najważniejszych festiwalach na świecie. Laboratorium było jedną z czołowych grup swego gatunku w Europie i doczekało się wielu naśladowców[2]. Prowadził ją do 1991 r. Od 1983 r. firmował także działalność Duo Laboratorium i tria Digital Jazz Laboratorium.
Jako muzyk studyjny i aranżer współpracował przy realizacji nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i płytowych, m.in. z
Markiem Grechutą, zespołem
Maanam (Night Patrol),
Zbigniewem Seifertem (Kilimanjaro),
Jarosławem Śmietaną (Touch of Touch, Logic Animal) i
Izabelą Trojanowską (Układy),
Chłopcy z Placu Broni (The Best),
Kobranocka (Kwiaty na żywopłocie)[1], [2]. Nagrał prawie 50 płyt z różnymi wykonawcami[2].
W 1979 r. zadebiutował jako kompozytor muzyki teatralnej (Głosy przyszłości) i filmowej (film animowany Fotoptak)[1]. Odniósł na tym polu wiele sukcesów. Skomponował muzykę do ponad 100 premier teatralnych, w tym do 11 spektakli w Teatrze STU w Krakowie i 21 w Teatrze TV[2].
Jest kompozytorem muzyki do:
— filmu telewizyjnego Sérénité;
— serialu Radio Romans[1];
— seriali dokumentalnych Aniołki, Człowiek z walizką, Pierwszy krzyk, Taśmy prawdy[2];
— filmów animowanych Koncert, Egzamin, Wyścig, Biały pies, Drab, Przestrzeń w przestrzeni, Koniec świata[1], Lisiczka – nagroda za muzykę na Festiwalu Filmów Dziecięcych w Poznaniu, Miki Mol i trzech odcinków z serii Bajki z Lajlonii według Leszka Kołakowskiego[2];
— serii animowanych teledysków z piosenkami w wykonaniu
Andrzeja Zauchy do tekstów Brzechwa_Jan_(Szer-Szen) i
Tadeusza Śliwiaka, m.in. Włos w rosole, Smoczek żarłoczek, Buty siedmiomilowe, Drzwi;
— filmów krótkometrażowych oraz dokumentalnych realizowanych dla TVP, niemieckiej ZDF, Chanel 4 w Wielkiej Brytanii[1] – dwa odcinki serialu Religie świata, amerykańskiej sieci PBS – Katyń – rzeź i milczenie[2];
— musicalu Pan Twardowski (libr. Włodzimierz Jasiński);
— spektakli Ubu król, Mgła, Makijaż, Spowiedź chuligana, Czekając na Godota, Rozmowy przy wycinaniu lasu, Hiob, Życie snem, Świętoszek, Cyd, Hymn, Kontredans, Do góry nogami[1], Bracia Karamazow, Don Kichote, Dziady, Ferdydurke, Hamlet, Kroki komandora, Monachomachia, Niebezpieczne związki, Operetka, Szewcy, Tango[2];
— spektakli Teatru TV, m.in. Polowanie na karaluchy, Wspaniałe życie, Chwila sławy, Spadkobiercy, Gość oczekiwany, Jury, Wykolejeniec, Śliczna dziewczyna[1], Equus, Inne czasy, Kociokwik, Rodzina i Sędziowie[2];
— widowisk plenerowych, m.in. ceremonii otwarcia Festiwalu Teatralnego w Nancy (Francja), Festiwalu Teatrów Ulicznych w Jeleniej Górze, widowiska podczas Dnia Polskiego na Expo w Sewilli (Hiszpania) w 1992 r., ceremonii otwarcia Zimowej Uniwersjady w Zakopanem w 1993 r.[1], widowiska Rewolucja w orszaku w Lille na 200-lecie Rewolucji Francuskiej, ceremonii Odsłonięcia Pomnika Juliusza Słowackiego w Warszawie, inauguracji festiwalu Wyspiański – Sny, Imaginacje w Krakowie i Zaduszki Syberyjskie w Teatrze Narodowym w Warszawie[2];
— piosenek dla Bożeny Krzyżanowskiej,
Renaty Przemyk,
Ryszarda Rynkowskiego, Katarzyny Stępniowskiej, Andrzeja Zauchy,
Marka Bałaty,
Piotra Fronczewskiego,
Katarzyny Groniec, Iwony Loranc, Iwony Liszowskiej,
Piotra Machalicy,
Mariana Opanii,
Maryli Rodowicz;
— wiele jego utworów napisanych dla teatru i filmu stanowiło jednocześnie repertuar koncertowy.
Przez 8 lat z rzędu zwyciężał w kategorii „Najlepszy Muzyk – Syntezator” w rankingu magazynu „Jazz Forum” (w latach 1983–1991)[2]. Jest laureatem licznych nagród za muzykę teatralną i filmową oraz nagrody indywidualnej za kompozycję na Studenckim Festiwalu Jazzowym „Jazz nad Odrą” ’73 we Wrocławiu, nagrody im. Aleksandra Bardiniego na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu w 2004 r[1]. Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej odznaczył go Złotym Krzyżem Zasługi, a minister kultury niezwykle prestiżowym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Janusz Grzywacz jest wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, gdzie przygotował wiele autorskich widowisk muzycznych. Jest również Członkiem Rad Programowych i jurorem – Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie i festiwalu FAMA w Świnoujściu[2].
Fot. Ryszard Kornecki