Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że utwór „Mam skłonności do przesady” to żartobliwy portret autora muzyki skreślony ręką jego przyjaciela – twórcy słów Marka Dagnana?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2009-11-02 15:56)
Halama, Loda

Nazwisko, imię

Halama, Loda

Halama, Leokadia
(właściwie)

Data urodzenia

20 lipca 1911

Miejsce urodzenia

Rylsk w Rosji

Data śmierci

15 lipca 1996

Miejsce śmierci

Warszawa

Biografia

Tancerka, aktorka i piosenkarka. Jedna z czterech córek tancerki Marty Cegielskiej oraz muzyka Stanisława Halamy. W szóstym roku życia rozpoczęła naukę tańca pod kierunkiem matki. Ojciec uczył ją gry na mandolinie i ksylofonie. Później wielokrotnie zmieniała szkoły, korepetytorów i nauczycieli, co związane było z artystycznymi losami rodziców, członków trupy cyrkowej Zbyszka Cyganiewicza. Po kilkuletnim pobycie w ZSRR rodzina Halamów powróciła do Polski w 1921 r. Przez pięć lat utrzymywała się, prezentując swój taneczny program w prowincjonalnych kinoteatrach, kabaretach i cyrkach. W 1926 r. przyjechała do Warszawy, gdzie z siostrami, Józefiną i Alicją zadebiutowała na scenie teatrzyku Bagatela. Potem tańczyła z siostrami w „Perskim Oku”.

Od 1927 r. współtworzyła zespół taneczny ZespółSiostry Halama, który jako duet lub tercet występował w niemal wszystkich teatrzykach rewiowych stolicy, m.in. w Karuzeli, Wesołym Wieczorze, Bandzie, Reksie, Morskim Oku, Oazie, Cyganerii, Wielkiej Rewii, Ali Babie i Tip Topie. W 1928 r. zadebiutowała w Morskim Oku jako piosenkarka utworem Kto chce ze mną ożenić się. Występowała później wielokrotnie w różnych rolach wodewilowych. W 1929 r. tercet taneczny Sióstr Halama rozpadł się.

Zrezygnowała wówczas z rewii i poświęciła się tańcu klasycznemu. Swoje recitale taneczne prezentowała w Niemczech, Francji i Japonii. W latach 1934–1936 była primabaleriną Opery Warszawskiej.

Na ekranie zadebiutowała w 1927 r. w filmie Uśmiech losu (reż. Ryszard Ordyński). Zagrała także taneczne role w dziesięciu innych filmach, m.in.: Prokurator Alicja Horn, Kocha, lubi, szanuje (reż. Michał Waszyński), Manewry miłosne (reż. Jan Nowina-Przybylski, Konrad Tom), August Mocny (reż. Stanisław Wasylewski), Fredek uszczęśliwia świat (reż. Zbigniew Ziembiński), Parada Warszawy (reż. Konrad Tom), Dyplomatyczna żona (reż. Mieczysław Krawicz, Carl Boese) i Kłamstwo Krystyny (reż. Henryk Szaro). W 1938 r. koncertowała w USA.

Pierwsze lata okupacji spędziła w Warszawie, prowadząc działalność konspiracyjną i charytatywną. W 1943 r. wyjechała do Szwajcarii, a potem do Wielkiej Brytanii, gdzie przez dwa sezony (1946–1948) była solistką English-Polish Ballet. W latach 1948–1958 przebywała w Hollywood. Od 1959 r. mieszkała w Londynie. Na zaproszenie Kazimierza Krukowskiego występowała w Teatrze Buffo w rewii Żebyśmy tylko zdrowi byli, a w 1967 r. tańczyła w rewii Bujajmy wśród gwiazd w Teatrze Syrena. Jej karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 26 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). W 1984 r. ukazała się jej autobiografia w opracowaniu OsobaTeresy Krzemień PublikacjaMoje nogi i ja[1].

Powiązane fonogramy

Powiązane publikacje (autorstwo)

Powiązane publikacje (związek)

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
80509255

Odwiedzin od Grudnia 2010
61655099
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.