Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

jakie pierwsze rockowe utwory skomponował Wojciech Trzciński żeby dowieść swojego kunsztu w tym stylu muzycznymi Zbigniewowi Hołdysowi?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2014-05-27 11:28)
Jantar, Anna

Nazwisko, imię

Jantar, Anna
(pseudonim)

Szmeterling, Anna
(właściwie)

Data urodzenia

10 czerwca 1950

Miejsce urodzenia

Poznań

Data śmierci

14 marca 1980

Miejsce śmierci

Warszawa

Biografia

Piosenkarka. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w czwartym roku życia. Kontynuowała ją w Podstawowej Szkole Muzycznej. Ukończyła Średnią Szkołę Muzyczną w Poznaniu. Uczestniczyła w wielu przeglądach i konkursach pianistycznych, koncertowała też z orkiestrą Filharmonii Poznańskiej. W 1967 r. nawiązała współpracę z poznańskimi teatrami poezji i kabaretami studenckimi Oktawa, Od Nowa i Nurt. Początkowo jako akompaniatorka, później jako piosenkarka. W 1968 r. uczestniczyła w Festiwalu Piosenki i Piosenkarzy Studenckich w Krakowie, gdzie otrzymała wyróżnienie za interpretację, dokonała także pierwszych nagrań w Rozgłośni Poznańskiej Polskiego Radia. Po występach na Festiwalu Artystycznym Młodzieży Akademickiej FAMA w Świnoujściu w 1969 r. została solistką zespołu ZespółWaganci, którym kierował OsobaJarosław Kukulski (późniejszy mąż). Z Wagantami śpiewała do 1972 r. Wylansowała wówczas swój pierwszy przebój Co ja w tobie widziałam, utrwalony także na EP Waganci.

Wystąpiła w filmie pt. Milion za Laurę (reż. Hieronim Przybył). Piosenka Kto powie nam znalazła się na ścieżce dźwiękowej filmu Nie zaznasz spokoju (reż. Mieczysław Waśkowski), a Cygańska jesień filmu Brunet wieczorową porą (reż. Stanisław Bareja). W 1972 r. otrzymała uprawnienia Ministra Kultury i Sztuki do wykonywania zawodu piosenkarki i pod pseudonimem Anna Jantar rozpoczęła karierę solową. W 1973 r. uczestniczyła w Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, gdzie śpiewała swój pierwszy solowy przebój Najtrudniejszy pierwszy krok.

Jest laureatką:

— nagrody publiczności na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’74 za Tyle słońca w całym mieście (piosenka ta zwyciężyła także w plebiscytach na przebój roku 1974 i 1975),

— nagrody Polskich Nagrań na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’74 za Nie żałujcie serca dziewczyny,

— wyróżnienia za interpretację na festiwalu w Lublanie (Jugosławia) w 1974 r.,

— III nagrody na festiwalu w Castelbar (Irlandia) oraz III nagrody w Coupe d’Europe w Villach (Austria) wspólnie z OsobaMarianną Wróblewską i OsobaTadeuszem Woźniakiem w 1974 r.,

— II nagrody za interpretację piosenki Staruszek świat oraz nagrody publiczności na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot ’75,

— II nagrody na festiwalu w Dreźnie (NRD) w 1975 r. za Niech ziemia tonie w kwiatach,

— II nagrody festiwalu Interstudio w Helsinkach (Finlandia) w 1978 r. za Tylko mnie poproś do tańca.

W 1976 r. z powodu macierzyństwa zrezygnowała z pracy zawodowej. Na estradę powróciła w 1977 r. z nowym repertuarem. Śpiewała w duetach, m.in. ze OsobaStanisławem Sojką i OsobaZbigniewem Hołdysem, nagrywała piosenki z ZespółBudką Suflera i ZespółPerfectem. 30 grudnia 1979 r. przed trzecią podróżą na koncerty w klubach polonijnych USA wystąpiła w programie Polskiego Radia pt. Cztery pory roku, gdzie przypomniała swoją karierę. Przyjęła wówczas także gratulacje za zwycięstwo w plebiscycie słuchaczy Studia Gama, którzy Nic nie może wiecznie trwać w jej wykonaniu uznali piosenką roku 1979. Zginęła w katastrofie lotniczej.

Jej karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej(odcinek 32 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). Od 1984 r. nagroda jej imienia przyznawana jest debiutantom na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W kilku miastach kraju działają fankluby jej imienia. W Bydgoszczy z inicjatywy Klubu Muzycznego Anna-Natalia ukazuje się, wydawany własnym nakładem, minimagazyn „Anna-Natalia”, poświęcony karierze piosenkarskiej Anny Jantar i jej córki OsobaNatalii Kukulskiej. W 10-tą rocznicę śmierci artystki ZPR Rec. wydał LP Piosenki Anny Jantar (w wykonaniu m.in. OsobaMoniki Borys, Ewy Dębickiej, OsobaEleni, OsobaWandy Kwietniewskiej, OsobaBogusława Meca, OsobaMieczysława Szcześniaka, OsobaJoanny Zagdańskiej). W 1994 r. ukazały się książkowe PublikacjaSłońca jakby mniej... : wspomnienia o Annie Jantar autorstwa OsobaMarioli Pryzwan, a w 2009 r. Anna Jantar, opowieść o niej pióra Andrzeja Witko, księdza i przyjaciela rodziny. W 20-tą rocznicę śmierci TVP przygotowała dokumentalny program Śpiewnik Anny Jantar (reż. Ryszard Wolański) oraz specjalny koncert Tyle słońca... z udziałem wielu gwiazd polskiej piosenki. Współautorką scenariusza i gospodynią była Natalia Kukulska. Dźwiękowy zapis koncertu ukazał się na CD Tyle słońca w całym mieście, wydanym przez Universal Music Polska. W latach 2004–2008 organizowany był we Wrześni ogólnopolski festiwal piosenki noszący jej imię[1].

Grafika i rękopisy

Grób Anny Jantar na warszawskim Cmentarzu Wawrzyszewskim.

Okładka minimagazynu wydawanego przez fanklub Anny Jantar.

Popularne wykonywane utwory

pokaż wszystkie

Powiązane fonogramy

pokaż wszystkie

Członek zespołów

Powiązane publikacje (związek)

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
78021801

Odwiedzin od Grudnia 2010
59202757
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.