Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że utwór „Wymyśliłam cię” powstał z wielkiej miłości, a uczucie to połączyło kompozytora Mariana Zacharewicza oraz Irenę Jarocką w 1968 r.?

[dowiedz się]

Utwór (ostatnia modyfikacja: 2011-04-02 19:42)
Jasio konie poił, Kasia wodę brała

Tytuł

Jasio konie poił, Kasia wodę brała

Jasiek konia poił

Jaś koniki poił

Melodia

ludowa z kieleckiego [4]

Data powstania

1863

Klasyfikacja

pieśń ludowa

4321Wariant:Tekst utworu

Wariant 1

Jasio konie poił,

Kasia wodę brała,

Oj, namawiał ci ją,

By z nim wędrowała.

Ja bym wędrowała,

Czas mi nie pozwoli,

Oj, nie pozwoli matka,

Do nowej komory.

Powiedzże Kasieńku,

Że cię główka boli,

To wpuści cię mamula

Do swojej komory.

O, nabierz Kasieńku

Srebra, złota dosyć,

Żeby miał wrony konik

Co pod nami nosić.

Moja mamuleńku

Główeńka mnie boli.

Ej, pójdź się córuś połóż,

Do nowej komory.

Mamula myślała,

Że Kasieńka spała,

A Kasieńka nieszczęśliwa

Z Jasiem wędrowała.

I przywędrowali

Na szeroki gościniec,

Ej, zdejmaj Kasiuleńku

Ten złoty pierścieniec.

Nie na tom go kładła,

Bym go zdejmać miała,

Ej, oddaj mi Jasieńku,

Com od matki miała.

I przywędrowali

Do ciemnego boru,

Ej, rozbieraj się Kasiu

Z matczynego stroju.

Nie na tom go kładła,

Bym go zdejmać miała,

Ej, oddaj mi Jasieńku,

Com od matki miała.

I przywędrowali

Na zielone stecki(1),

Ej, zdejmuj Kasiuleńko

Ten ubiór turecki.

Nie na tom tu przyszła,

Bym go zdejmać miała,

Ej, oddaj mi Jasienku,

Com od matki miała.

Ujął ci ją Jasio

Za te białe ręce,

Ej podejmał, pościągał

Te złote pierścieńce.

Ujął ci ją, ujął

Za te białe boki,

Ej, wrzucił ci ją, wrzucił

W ten Dunaj głęboki.

I zawiesił jej się

Fartuszek na kole,

Ej, ratuj że mnie, ratuj,

Pocieszenie moje!

Nie na tom cię wrzucił,

Bym cię miał ratować,

Ej, musisz mi dziewczyno,

Ten Dunaj zgruntować.

Da i przypłynęła

Do krza, do rokity(2),

Ej, i tam powiesiła

Sznurowe trzewiki.

Ratuj że mnie, ratuj,

Pocieszenie moje.

Ej, będę ci służyła,

Póki ducha w ciele.

Nie na tom wrzucił,

Bym cię miał ratować,

Ej, musisz mi dziewczyno

Ten Dunaj zgruntować.

Da i przypłynęła

Do krza iwowego(3),

Ej, i tam dziewczyna woła,

Dla Boga żywego.

Usłyszał braciszek

Na wysokim murze,

Ej, spuścił się do siostry

Po jedwabnym sznurze.

Już ci braciszkowi

I sznurka nie staje,

A Kasieńka siostrzyczka

Warkoczyka dodaje.

Mali rybaczkowie

Sieci zakładajcie,

Ej, niebogę siostrzyczkę

Z wody wyciągajcie.

Mali rybaczkowie

Sieci założyli,

Ej, niebogę Kasieńkę

Na ląd wyrzucili.

I położyli ją

Na białym kamieniu,

I rozpuścił się warkocz

Po prawem ramieniu.

Już ci Kasinieczce

W duże dzwony dzwonią,

Ej, a Jasieńka zdrajcę

W sześć par koni gonią.

I dogonili go

W Lublinie na ryneczku,

Ej, już ci Jasio zdrajca

W Kasinym wianeczku.

Już ci Kasineczkę

Do grobu wstawiają,

Ej, a Jasieńka zdrajcę

Da na sztuki rąbają.

Ej, napatrzcież się panny,

Wdowy i mężatki,

Ej, jak to źle wędrować

Od ojca, od matki. [1], [2]

Objaśnienia

(1) – stecka – ścieżka

(2) – rokita – wierzba

(3) – iwowy kierz – wierzbina

Informacje dodatkowe

Popularna pieśń balladowa w Polsce, której wątek rozpowszechnił się w całej Europie. Utwór posiada niezliczoną ilość wariantów, jednak we wszystkich pojawia się opowieść o uwodzicielu, który morduje swoje ofiary, a na koniec sam ponosi śmierć – najczęściej z ręki oszukanej dziewczyny.

Utwór powstał prawdopodobnie w Holandii w wyniku połączenia opowiadania biblijnego o Holofernesie i Judycie z podaniem o Sinobrodym. Możliwe jest także, iż to posępny okrutnik, marszałek Gilles de Retz, znany z historii francuskiej (XV w.), był żywym wzorem bohatera tej pieśni[1].

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
78547849

Odwiedzin od Grudnia 2010
59724180
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.