Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że utwór „Wymyśliłam cię” powstał z wielkiej miłości, a uczucie to połączyło kompozytora Mariana Zacharewicza oraz Irenę Jarocką w 1968 r.?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2008-04-22 16:45)
Magierski, Stanisław

Nazwisko, imię

Magierski, Stanisław

Jacek II
(pseudonim)

Data urodzenia

21 sierpnia 1904

Miejsce urodzenia

Lublin

Data śmierci

28 stycznia 1957

Miejsce śmierci

Lublin

Biografia

Po ukończeniu szkoły średniej tzw. Szkoły Lubelskiej, wyjechał do Warszawy, gdzie w 1927 r. na Uniwersytecie Warszawskim uzyskał dyplom magistra farmacji. Osiadł wówczas na stałe w rodzinnym mieście i podjął pracę w firmie drogeryjnej założonej przez jego ojca, Jana Magierskiego, również farmaceutę. Jednocześnie studiował chemię i stał się jednym z wysoce cenionych znawców produkcji perfum oraz ekspertem w tej dziedzinie. Po wojnie przez wiele lat był członkiem Krajowej Komisji Perfumeryjnej przy Ministerstwie Handlu.

Stanisław Magierski był wszechstronnie uzdolniony. Pisał drobne wiersze i okolicznościowe piosenki, uprawiał malarstwo akwarelowe oraz fotografię artystyczną, przy czym jego fotogramy prezentowane były na wystawach krajowych, a także zagranicznych m. in. w Birmingham, Budapeszcie, Atenach. Uzyskał także wykształcenie muzyczne. Przez wiele lat działał w Lubelskim Towarzystwie Muzycznym. Utrzymywał przyjacielskie kontakty z Władysławem Kędrą, Tadeuszem Szeligowskim, Stanisławem Szpinalskim i Arturem Malawskim, który do jego wiersza Nike z Cheroni, napisanego w 1943 r. skomponował muzykę i wydał nakładem PWM w 1957 r. Podczas okupacji bywał w jego domu również Witold Elektorowicz, który upowszechniał Kołysankę leśną w Warszawie, a po wojnie zamieścił w zbiorku Serce w plecaku.

Stanisław Jacek Magierski od pierwszych dni wojny należał do ruchu oporu. W jego mieszkaniu mieściły się punkty kontaktowe i konspiracyjne skrzynki Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej. Jako farmaceuta organizował, w ramach podziemnej służby zdrowia, zaopatrzenie sanitarne dla oddziałów partyzanckich. Magazynował broń, kolportował prasę podziemną, gromadził środki opatrunkowe. U niego kwaterował przez jakiś czas dowódca „Kedywu” Janusz Nawrat ps. „Lucjan” – „Nowakowski”, zastępca dowódcy oddziału „Przepiórki” Jan Stobnicki ps. „Murzyn” oraz zbiegły z Oświęcimia komunista Aleksander Pietrzak. Tu także mieściła się okresowo kwatera „Nerwy”. Żona Stanisława Magierskiego, Danuta, pełniła w tym czasie funkcję zastępczyni Wojskowej Służby Kobiet przy Komendzie Okręgu Armii Krajowej, była też ostatnią komendantką konspiracyjnej Chorągwi Harcerstwa Żeńskiego w Lublinie.

W tym tętniącym działalnością podziemną domu wiele miejsca poświęcano muzyce. Odbywały się koncerty konspiracyjne, w czasie których „Jacek II” grał również własne utwory. Prócz Kołysanki leśnej skomponował ich kilka, m. in. Na polance błyszczy rosa (dla oddziału partyzanckiego „Nerwy”), Modlitwa, Marsz i Czemu tak łzy ronisz do słów Kornela Makuszyńskiego. Piosenka Zawołanie, skomponowana do słów E. Wojciechowskiego, dotarła w tubie od pasty do zębów, aż do Ravensbrück i była tam śpiewana przez więźniarki. W jego powojennym dorobku znalazły się pieśni do słów Or-Ota, Jabłoneczka do słów Romana Brandstaettera, jak również Kwiaciarka, Menuet, Walczyk i Pan Hilary do tekstów własnych. Wiele utworów muzycznych skomponował także dla teatralnego zespołu amatorskiego „Latarnia”, który przez wiele lat po wojnie działał przy Chemiczno-Farmaceutycznej Spółdzielni Pracy „Permedia”. Stanisław Magierski był również dziennikarzem. Recenzje z koncertów w Filharmonii Lubelskiej drukował na łamach prasy miejscowej i w czasopiśmie „Muzyka”. Za działalność w Ruchu Oporu został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami.

Autor słów do utworów

Kompozytor muzyki do utworów

Powiązane publikacje (autorstwo)

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
76090014

Odwiedzin od Grudnia 2010
57327665
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.