Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że Andrzej Rosiewicz w dniu realizacji utworu „Czterdzieści lat minęło” trafił do studia nagraniowego wprost z turnieju tańca towarzyskiego jeszcze z numerem startowym na plecach?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2010-02-03 12:11)
Namysłowski, Zbigniew

Nazwisko, imię

Namysłowski, Zbigniew

Data urodzenia

9 września 1939

Miejsce urodzenia

Warszawa

Biografia

Puzonista, saksofonista altowy i sopranowy, kompozytor i aranżer, także wiolonczelista i flecista. Ukończył Podstawową Szkołę Muzyczną w Krakowie w klasie fortepianu i Liceum Muzyczne w Warszawie w klasie wiolonczeli. Osierocony w czwartym roku życia dzieciństwo i młodość spędził pod opieką babci Julii Żeromskiej. Po wojnie zamieszkał w Krakowie. W 1954 r. przeniósł się do Warszawy. Rok później związał się z klubem studenckim „Hybrydy”, gdzie debiutował jako pianista jazzowy w zespole Five Brothers.

W 1956 r. został puzonistą zespołu OsobaWitolda Krotochwila. Wkrótce zespół ten przekształcił się w Modern Dixielanders w składzie: OsobaJerzy Bartz – dr., OsobaWitold Krotochwil – pf., OsobaWłodzimierz Kruszyński – cl., Zbigniew Namysłowski – tbn., lider, Zdzisław Orłowski – cb., Bogusław Rudziński – ten. sxf., OsobaBohdan Styczyński – co. Wziął z nim udział w I Ogólnopolskim Przeglądzie Studenckich Zespołów Jazzowych we Wrocławiu w 1957 r., gdzie zdobył wyróżnienie indywidualne. Jako wiolonczelista zespołu Modern Combo OsobaKrzysztofa Sadowskiego wystąpił na II Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Sopocie w 1957 r. W 1958 r. z zespołem ZespółHot Club Melomani wziął udział w pierwszym koncercie jazzowym w Filharmonii Narodowej w Warszawie. W tym samym roku z zespołem OsobaJerzego Matuszkiewicza koncertował w Danii (pierwszy po wojnie występ polskich jazzmanów w Europie Zachodniej), a z Modern Dixielanders we Francji. Grał na puzonie w Traditional Jazz Makers i ZespółNew Orleans Stompers.

Karierę puzonisty jazzu tradycyjnego zakończył w zespole OsobaZygmunta Wicharego. W 1960 r. został saksofonistą altowym grupy The Wreckers OsobaAndrzeja Trzaskowskiego, z którą współpracował do 1963 r. Dokonał z nią nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia oraz płytowych. Odbył tournée po Włoszech, RFN, Szwajcarii, Jugosławii i NRD. W 1962 r. wyjechał też na pierwsze koncerty polskiego zespołu jazzowego w USA.

W 1961 r. utworzył pierwszy własny zespół Jazz Rockers w składzie: Zbigniew Namysłowski – alt sxf., OsobaKrzysztof Sadowski – pf., OsobaAdam Skorupka – cb., OsobaMichał Urbaniak – ten. sxf., Zielinski_Andrzej – dr. Wystąpił z nim na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Jazzowej Jazz Jamboree ’61 w Warszawie. Pierwsze nagrania tego zespołu utrwalone zostały na dwóch singlach: SP Jazz Jamboree ’61 nr 3 Jazz Rockers (Muza 1961) i SP Holiday Moods: The Jazz Rockers (Muza 1961).

Tworzył później kolejne własne zespoły:

— w 1963 r. z OsobaWłodzimierzem Gulgowskim – pf, Tadeuszem Wójcikiem – cb. i Bartkowski_Czeslaw – dr.;

— w 1965 r. z Adamem Matyszkowiczem – pf., OsobaJanuszem Kozłowskim – cb. i Bartkowski_Czeslaw – dr.;

— w 1967 r. z Adamem Matyszkowiczem – pf., OsobaRomanem Dylągiem – cb. i Jonem Christensenem – dr.;

— w 1972 r. z OsobaStanisławem Cieślakiem – tbn., OsobaTomaszem Szukalskim – ten. sxf., bcl., OsobaPawłem Jarzębskim – cb. i OsobaKazimierzem Jonkiszem – dr.;

— w 1974 r. z OsobaTomaszem Szukalskim – ten. sxf., sopr. sxf., OsobaWojciechem Karolakiem – pf., OsobaPawłem Jarzębskim – cb. i Bartkowski_Czeslaw – dr.;

— w 1977 r. z OsobaSławomirem Kulpowiczem – pf., OsobaPawłem Jarzębskim – cb. i OsobaJanuszem Stefańskim – dr.;

— w 1987 r. z OsobaKubą Stankiewiczem – pf., OsobaDariuszem Oleszkiewiczem – cb. i Torres_José – perc.;

— w 1990 r. z OsobaJanuszem Skowronem – pf., OsobaZbigniewem Wegehauptem – cb. i OsobaCezarym Konradem – dr.;

— w latach 1993–1995 z OsobaLeszkiem Możdżerem – pf., OsobaZbigniew Wegehauptem – cb. i OsobaCezarym Konradem – dr.;

— od 1996 r. z OsobaGrzegorzem Grzybem – dr., OsobaKrzysztofem Herdzinem – pf., Cezarym Paciorkiem – acc., OsobaMaciejem Strzelczykiem – vno, Torres_José – perc., OsobaOlgierdem „Olo” Walickim – cb.;

— od 2001 r. z [Grzyb_Grzegorz – dr., OsobaSławomirem Jaskułke – pf., Krzysztofem Pacanem – cb.

Prowadził także ZespółAir Condition (1980–1984), Namysłowski-Śmietana Band (1984–1985) i ZespółThe Q (1986–1989) oraz zespoły o różnych składach, tworzone do pojedynczych przedsięwzięć artystycznych na estradzie i w studiach nagrań.

W latach 1978–1980 koncertował i nagrywał w USA z OsobaUrszulą Dudziak i OsobaMichałem Urbaniakiem. Współpracował ze Studiem Jazzowym Polskiego Radia, ZespółStowarzyszeniem Popierania Prawdziwej Twórczości „Chałturnik”, Wroblewski_Jan, OsobaMarkiem Blizińskim oraz grupą ZespółNovi Singer, z którą odbył najdłuższą podróż artystyczną w historii polskiego jazzu do Indii, Nowej Zelandii i Australii. Współpracował także z jazzmanami zagranicznymi i zespołami rockowymi, m.in. z grupą ZespółNiebiesko-Czarni i ZespółNiemen Enigmatic.

Występował na koncertach i festiwalach jazzowych w kraju i za granicą, m.in. w RFN, NRD, ZSRR, Szwecji, Szwajcarii, Francji, Holandii, Hiszpanii, Grecji, na Węgrzech i Kubie, we Włoszech, w Bułgarii, Belgii, Norwegii, Czechosłowacji, Finlandii, Jugosławii, Izraelu, Meksyku, USA i Kanadzie.

Wielokrotnie brał udział w Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym Jazz Jamboree: w latach 1958–1967, 1969–1970, 1972–1977, 1980–1984, 1987–1992 i w 1994 r. Dokonał licznych nagrań dla archiwum Polskiego Radia oraz płytowych w kraju i za granicą. Był pierwszym polskim muzykiem jazzowym, który nagrał za granicą płytę – LP Zbigniew Namysłowski Modern Jazz Group: Lola, wydany w 1967 r. przez londyńską firmę Decca.

Wystąpił w:

— filmie Kalatówki ’59 oraz w zrealizowanym w 1965 r. w Warszawie przez Joachima Berendta dla telewizji zachodnioniemieckiej Jazz aus Polen (reż. Janusz Majewski);

— filmie biograficznym Zbigniew Namysłowski (reż. Tomasz Lengren);

— recitalach TV: Kwartet Zbigniewa Namysłowskiego, Jasmine Lady, Dylemat, czyli historia jednego nagrania, Benefis Zbigniewa Namysłowskiego oraz Jazz i okolice.

Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odc. 75 (reż. OsobaRyszard Wolański) oraz biografia Follow Namysłowski: 25 lat na jazzowej scenie Krystiana Brodackiego, wydana przez Polskie Stowarzyszenie Jazzowe w 1984 r.

Jest kompozytorem muzyki filmowej (Choinka strachu reż. Tomasz Lengren, Ukryty w słońcu reż. Jerzy Trojan); własnego repertuaru koncertowego i płytowego; wielu tematów jazzowych, m.in. Piątawka, Blues Shmues, Piękna Lola Kwiat Północy, Siódmawka, Winobranie, Der Schmalz Tango, W to mi graj, Double Trouble Blues, Western Ballad, Bop berek, Quiet Afternoon, Kujaviak Goes Funky, Jasmine Lady, Speed Limit, Dylemat, Follow Your Kite, Śliczna różdżkareczka, Taki sobie walczyk i Kaloryfer; piosenek, m.in. A kiedy pora zmierzchu nastanie, Sprzedaj mnie wiatrowi, Jak mam pana ośmielić, Kocham się w poecie, Tak mało chcę, Zmęczona miłość, A ty pocałujesz mnie i Król pozorów.

Jest zwycięzcą pierwszego plebiscytu czytelników miesięcznika „Jazz” w 1961 r. W ankiecie pisma „Down Beat” uznany został w 1967 r. za talent zasługujący na szersze uznanie. Wielokrotnie zwyciężał w ankietach Jazz Top magazynu „Jazz Forum”, m.in. w kategorii saksofon altowy w latach 1982–1988, w 1990 r., a także w latach 1996–1999, w kategorii kompozytor w 1982 i 1990 r. oraz w latach 1992–1995, 1997–1999, w kategorii muzyk roku w 1982 r. i w latach 1989–1994, w kategorii płyta roku w 1988 r. (LP Zbigniew Namysłowski The Q: Open), w 1991 r. (CD Zbigniew Namysłowski Quartet: Without a Talk), w 2003 r. (CD Zbigniew Namysłowski: Standards), w kategorii zespół roku w 1991 r. i 1994 r., w kategorii instrumenty różne w latach 1994–1995. Jest laureatem:

— II nagrody na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’77 za piosenkę Kocham się w poecie,

— nagrody specjalnej na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’80 za muzykę i aranżację piosenki Tak mało chcę,

— nagrody Programu III Polskiego Radia im. Mateusza Święcickiego w 1990 r.,

— nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyk ’95 w kategorii album roku – jazz (CD Zbigniew Namysłowski Quartet & Zakopane Highlanders Band),

— nagrody Fryderyk 2006 w kategorii jazzowy muzyk roku i album roku – jazz (CD Zbigniew Namysłowski Quintet: Assymetry),

— nagrody Złoty Fryderyk 2008 za całokształt działalności artystycznej,

— honorowej Złotej Tarki na Old Jazz Meeting w Iławie w 2006 r. za półwiecze działalności artystycznej.

O jego pozycji w polskim i światowym jazzie świadczą m.in. noty biograficzne w Encyclopedia of Jazz (Leonard Feather & Ira Gitler) oraz w Jazz Führer (Carlo Bohländer, Karl Heinz Holler)[1].

Grafika i rękopisy

Karykatura Zbigniewa Namysłowskiego.

Okładka płyty Zbigniewa Namysłowskiego.

Plakat informujący o benefisie Zbigniewa Namysłowskiego podczas I Międzynarodowego Festiwalu Jazzowym w Olsztynie w 1994 r.

Rycina z podobizną Zbigniewa Namysłowskiego.

Plakat informujący o koncercie zespołu Jazz Rockers wraz ze Zbigniewem Namysłowskim.

Plakat informujący o koncercie zespołu Jazz Rockers wraz ze Zbigniewem Namysłowskim.

Afisz informujący o występie zespołu Zbigniewa Namysłowskiego.

Plakat informujący o koncercie zespołu Jazz Rockers wraz ze Zbigniewem Namysłowskim.

Plakat informujący o koncercie zespołu The Wreckers wraz ze Zbigniewem Namysłowskim.

Kompozytor muzyki do utworów

pokaż wszystkie

Powiązane fonogramy

pokaż wszystkie

Członek zespołów

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
76081215

Odwiedzin od Grudnia 2010
57318970
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.