Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

jakie pierwsze rockowe utwory skomponował Wojciech Trzciński żeby dowieść swojego kunsztu w tym stylu muzycznymi Zbigniewowi Hołdysowi?

[dowiedz się]

Utwór (ostatnia modyfikacja: 2017-10-18 20:12)
Piechota

Tytuł

Piechota

Ta szara piechota

Maszerują strzelcy, maszerują

Maszerują strzelcy

Autor słów

OsobaLubicz-Zahorski Bolesław

OsobaŁuskino Leon

nieznany [8], [12]

Autor muzyki

OsobaŁuskino Leon

nieznany [8], [12]

OsobaKlukowski Józef Tadeusz [10]

Dokonał opracowania muzycznego na podstawie dwugłosowego układu ze zbiorku Żolnierska rzecz, Warszawa 1965).

Melodia

Posłuchaj

Data powstania

1918

54321Wariant:Tekst utworu

Wariant 1

Nie noszą lampasów, lecz szary ich strój(1),

Nie noszą ni srebra, ni złota,

Lecz w pierwszym szeregu podąża na bój,

Piechota, ta szara piechota.

Lecz w pierwszym szeregu podąża na bój,

Piechota, ta szara piechota.

Maszerują strzelcy, maszerują,

Karabiny błyszczą, szary strój,

A przed nimi drzewce salutują,

Bo za naszą Polskę idą w bój!

Idą, a w słońcu kołysze się stal,

Dziewczęta zerkają zza płota,

A oczy ich dumnie utkwione są w dal,

Piechota, ta szara piechota.

A oczy ich dumnie utkwione są w dal,

Piechota, ta szara piechota.

Maszerują strzelcy, maszerują...

Nie grają im surmy, nie huczy im róg,

A śmierć im pod stopy się miota,

Lecz w pierwszym szeregu podąża na bój:

Piechota, ta szara piechota.

Lecz w pierwszym szeregu podąża na bój:

Piechota, ta szara piechota.

Maszerują strzelcy, maszerują... [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [11], [12], [14], [15]

Objaśnienia

(1) – Szary ich strój – szary kolor nosiła piechota wywodząca się z Legionów. Kolor ten jest symbolem skromności, poświęcenia i dzielności żołnierskiej tego wojska.

Informacje dodatkowe

Jedna z najbardziej znanych polskich piosenek żołnierskich, pochodząca według Romana Woynicza-Horoszkiewicza z okresu I wojny światowej. Nie została jednak opublikowana w żadnym ze śpiewników wydanych w tym okresie. Roman Wojnicz-Horoszkiewicz w artykule Szablą i piórem („Pion”, 1934, nr 45) przypisał pieśń OsobaBolesławowi Lubiczowi-Zahorskiemu jako autorowi pieśni rozpoczynającej się od słów: Nie nosim rabatów i szary nasz strój (lub: Nie kładziem wyłogów na szary nasz strój; „Pion”, 1935, nr 12). Przyjęto że autorem Piechoty jest OsobaLeon Łuskino. Twierdził tak Stanisław Łoza podając, że OsobaLeon Łuskino jest autorem pieśni Nie nosim wyłogów i szary nasz strój (Czy wiesz, kto to jest?, Warszawa 1938, s. 448) oraz Piotr Stawecki (biogram Leona Łuskiny w PSB, t. 18, s. 580). Potwierdził to też OsobaTadeusz Szewera w drugim wydaniu antologii Szewera_Tadeusz_Niech_wiatr_ja_poniesie_antologia_piesni_z_lat_1939_1945_wyd_2_poszerzone (Łódź 1975, s. 133), dodając przy okazji, że OsobaŁuskino jest także autorem melodii popularnej pieśni. Natomiast Zygmunt Godyń sugeruje, iż jest to melodia rosyjska Czornyje oczy da biełaja grudź („Przegląd Zrzeszenia Kół Pułkowych Kawalerii”, 1958, nr 12, s. 177), na którą śpiewany był też utwór OsobaBolesława Lubicza-Zahorskiego UtwórUłani. Być może Roman Woynicz-Horoszkiewicz, podając incipit pieśni, przekręcił początek utworu OsobaLubicza UtwórUłani: Nie w strojnych mundurach, bez krzyżów, bez kit (rękopis w Archiwum NKN) lub My w szarych mundurach bez odznak, bez kit („Bieliniak”), co by poddawało w wątpliwość jego udział w autorstwie Piechoty. Pierwszą drukowaną wersją Piechoty (znalezioną do tej pory – co nie oznacza, że jest to pierwodruk) jest utwór zamieszczony w Wojskowym śpiewniku żołnierza polskiego opracowanym przez księdza, kapelana WP, Bronisława Nowyka (Ostrów 1929, s. 35–36) (drugi wariant tekstu).

Jedna z pierwszych wersji, pochodząca z 1927 r., została udostępniona przez mecenasa Romana Medwicza, który otrzymał ja od pchor. Mariana Sokołowskiego (ppor. z 15 VIII 1930)[1] (trzeci wariant tekstu).

Pieśni i piosenki żołnierza polskiego z okresu pierwszej wojny światowej pozostawiły bogate dziedzictwo. W latach okupacji hitlerowskiej piosenki te stanowiły zarówno dla żołnierza polskiego podziemia, jak i dla współdziałającego z nim społeczeństwa cenne źródło pieśniowych inspiracji. Śpiewali więc partyzanci z Armii Krajowej, Armii Ludowej i Batalionów Chłopskich piosenki z własnymi, aktualnymi tekstami tworzonymi do melodii piosenek z lat 1914–1918[10]. W czasie II wojny światowej wykorzystano melodię Piechoty do wielu nowych piosenek partyzanckich, żołnierskich, powstańczych i jenieckich. Tak właśnie powstała piosenka UtwórNiesiemy ofiarę śpiewana w oddziale „Jędrusiów”; w Batalionach Chłopskich popularność zdobyły wersje: Maszerują chłopcy, Na niebie wolności i Nie nosim mundurów, cywilny nasz strój, ta ostatnia drukowana w zbiorku Pieśni oddziałów partyzanckich Zamojszczyzny; w jednostkach 3 Lubelskiej Dyw. Piech. Armii Krajowej ułożono na tę melodię Marsz Trzeciej Dywizji; w Ludowym Wojsku Polskim śpiewano Gdy na wojnę szedłem; w kraju i na Zachodzie znana była piosenka UtwórŻadna siła z ziemi nas nie zetrze, poświęcona Brygadzie Strzelców Karpackich. Powstała w Warszawie. Jej tekst podpisany pseudonimem „Śpiewak” (krył się za nim pisarz OsobaJerzy Zagórski) został opublikowany w 1940/1941 r. w konspiracyjnej PublikacjaAntologii poezji współczesnej opracowanej przez „Narcyza Kwiatka”. W 1942 r. przedrukowano tę Antologię w Glasgow w Wielkiej Brytanii; z powstania warszawskiego znamy UtwórMarsz robotników Elektrowni, zaś z obozu jeńców UtwórHej, maszerujemy po obozie[2].

Tekst wariantu piątego został nadesłany przez Jana Daleszczyk w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Według informatora, pieśń śpiewano w oddziałach „Burza” I batalionu 25 pułku piechoty Ziemi Piotrkowskiej Armii Krajowej, a także podczas różnych uroczystości. Utwór stanowi adaptację pieśni pt. Piechota z 1918 r. Zwrotka 5 pochodzi z UtwórPiosenki OsobaJerzego Zagórskiego (1940 r.), zaczynającej się od słów: „Żadna siła z ziemi nas nie zetrze...”[13].

por.: Hławiczka Karol, 75 polskich pieśni marszowych, wyd. 2, Katowice 1935; Nowyk Bronisław, Wojskowy śpiewnik żołnierza polskiego, Ostrów 1929, s. 35–36[1].

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
89915454

Odwiedzin od Grudnia 2010
70629755
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.