Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

że zdaniem Szpilmana, pierwowzór tekstu piosenki „Pierwszy siwy włos” z repertuaru Mieczysława Fogga nie pasował do muzyki?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2018-05-13 20:33)
Sempoliński, Ludwik

Nazwisko, imię

Sempoliński, Ludwik

Kierski, Bohdan
(pseudonim)

Data urodzenia

18 sierpnia 1898

Miejsce urodzenia

Warszawa

Data śmierci

17 kwietnia 1981

Miejsce śmierci

Warszawa

Biografia

Pieśniarz i piosenkarz, aktor estradowy i filmowy, także pedagog i historyk teatru rewiowego. Jeszcze w czasie nauki w gimnazjum prowadził kwartet wokalny Sygnał[1]. Ukończył Szkołę Zgromadzenia Kupców[2], a następnie podjął studia w Wyższej Szkole Handlowej, które porzucił dla pracy estradowej.

Występował jako amator w teatrzyku Związku Kupców miasta Warszawy i w letnim teatrzyku Prometeusz. Jako piosenkarz zadebiutował pod pseudonimem Bohdan Kierski w 15 lipcu 1918 w teatrzyku „Sfinks”[1].

W latach międzywojennych występował kolejno w: operetce „Nowości” (1920 r.) i operetce przy ul. Rajskiej w Krakowie, teatrze „Na Pohulance” w Wilnie, w Teatrze Niewiarowskiej w Warszawie, „Morskim Oku” (1927 r.), „Wesołym Wieczorze” (1930 r.), Wielkiej Rewii (w latach 1932–1935), „Cyruliku Warszawskim” (1937 r.) i „Ali Babie” (1939 r.). Tuż przed wybuchem II wojny światowej otrzymał engagement do Teatru Letniego. Od 24 września 1939 r. grał w teatrze „Lutnia” w Wilnie, potem kierował „Teatrem Miniatur”.

W latach 1941–1944 ukrywał się w majątku na Wileńszczyźnie, a później na Białorusi (powodem było sparodiowanie przez niego Hitlera w słynnej piosence Ten wąsik, ach ten wąsik w teatrze „Ali Baba”)[2].

Po wyjściu z ukrycia występował w sezonie 1944–1945 w Operetce Wileńskiej, teatrze „Miniatura” i założonym przez siebie Teatrze Letnim. Po wojnie przebywał w Łodzi, Gdańsku i Krakowie. W 1948 r. powrócił do Warszawy. Początkowo współpracował z Teatrem Nowym kierowanym przez OsobaJuliana Tuwima. W 1952 r. przeniósł się do Teatru Wojska Polskiego[1].

Brał udział w pierwszym powojennym polskim filmie pt. Skarb, nakręconym w 1946 r. Od 1953 r. występował w teatrze „Syrena”. W latach 1954–1969 był wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej; w 1958 r. został profesorem[2].

Występował w kraju i za granicą, głównie dla Polonii w Wielkiej Brytanii, Francji, USA i Kanadzie. Zagrał w piętnastu filmach przedwojennych i sześciu nakręconych po wojnie. Kreował w nich zawsze role charakterystyczne, rzadko muzyczne. Wystąpił w kilku programach TV realizowanych z okazji jubileuszy własnych i Teatru „Syrena” oraz podczas przedstawień dyplomowych swoich studentów, m.in. w Eldorado, Ludwik Sempoliński i jego uczniowie, Jubileusz i Uśmiechy mistrzów. Jest bohaterem TV programu biograficznego Kropelka wspomnień, czyli Ludwik Sempoliński i jego piosenki oraz hasła w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odcinek 105 (reż. OsobaRyszard Wolański). Dzieje polskiego teatru rewiowego opisał w dwóch tomach pamiętników PublikacjaWielcy artyści małych scen i PublikacjaDruga połowa życia, wydanych przez „Czytelnik”[1].

Należał do bardzo lubianych aktorów komediowych, reprezentujących najlepsze wartości sztuki aktorskiej i estradowej[2].

Grafika i rękopisy

Karykatura Ludwika Sempolińskiego.

Karykatura Ludwika Sempolińskiego.

Popularne wykonywane utwory

pokaż wszystkie

Powiązane fonogramy

Niektóre wykonywane utwory

Powiązane publikacje (autorstwo)

Powiązane publikacje (związek)

pokaż wszystkie

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
78499987

Odwiedzin od Grudnia 2010
59676641
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.