Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

w przypadku jakiego utworu sprawdziło się powiedzenie „do trzech razy sztuka”?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2018-05-13 22:55)
Szpilman, Władysław

Nazwisko, imię

Szpilman, Władysław

Al Legro
(pseudonim)

Karwiński, Wiktor
(pseudonim)

Data urodzenia

5 grudnia 1911

Miejsce urodzenia

Sosnowiec

Data śmierci

6 lipca 2000

Miejsce śmierci

Warszawa

Biografia

Kompozytor. Urodzony jako syn Samuela, skrzypka, oraz Edwardy, pianistki. Studiował w Warszawie w Wyższej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina u Józefa Śmidowicza oraz u Aleksandra Michałowskiego. Następnie za granicą: w Akademie für Musik w Wiedniu u Artura Schnabla i Leonida Kreutzera oraz u Franza Schrekera w Berlinie (tam też ukończył Akademię Muzyczną). Od 1935 r. pracował w Polskim Radiu. Komponował muzykę do filmów, piosenki, był akompaniatorem i solistą. Uznanie przyniosły mu piosenki napisane w 1937 r. do filmu pt. Wrzos. We wrześniu 1939 r. uczestniczył w ostatniej audycji Polskiego Radia. Podczas okupacji hitlerowskiej przebywał w getcie warszawskim. Po jego likwidacji, aż do stycznia 1945 r., ukrywał się w Warszawie.

Po II wojnie światowej powrócił do pracy radiowej i kontynuował ją do 1963 r. jako kierownik Działu Muzyki Lekkiej. W 1962 r. założył Kwintet Warszawski, z którym koncertował w wielu krajach świata. Skomponował około 450 piosenek, komedie muzyczne, muzykę poważną (concertino na fortepian i orkiestrę, suitę fortepianową Życie maszyn, koncert skrzypcowy, toccatinę). Swe wspomnienia wojenne opublikował w książce Szpilman_Wladyslaw_Pianista_warszawskie_wspomnienia_1939-1945_wyd_2_zm_i_uzup.

„Ten młody artysta należał bez wątpienia do najbardziej utalentowanych muzyków pracujących wówczas w Polskim Radiu. Mając doskonałe predyspozycje na pianistę estradowego, wcześnie zrezygnował z tej kariery, poświęcając się muzyce rozrywkowej, a zwłaszcza komponowaniu piosenek, w którym to kierunku posiadał wyraźne uzdolnienia. Nie oznaczało to jednak, że zrezygnował wówczas całkowicie z kultywowania swych wielkich pianistycznych możliwości: technikę swą utrzymywał zawsze (...) w najlepszej formie, mogąc w każdej chwili zagrać w skończony sposób utwory Bacha, Chopina czy Schumanna. Nic więc dziwnego, że obdarzony przy tym fenomenalnym słuchem oraz zupełnie niezwykłym darem improwizowania, był dla Radia siłą niezmiernie cenną. Toteż w roku bodaj 1938, gdy w czasie nagonki antyżydowskiej dyrekcja Radia pod naciskiem prasy zmuszona była kogoś na ołtarzu tak zwanego „świętego spokoju” poświęcić i zwolniła Szpilmana, to już po dwóch miesiącach przyjęto go z powrotem z wszelkimi honorami: okazało się, że był niezastąpiony. I nie waham się powiedzieć, że nikt wówczas w Polsce nie potrafił z taką muzykalnością i smakiem poprowadzić na antenie audycji.” – wypowiedź Romana Jasińskiego (Trochę wspomnień o mej pracy w przedwojennej Redakcji Muzycznej Polskiego Radia; artykuł ze zbiorów rodziny Władysława Szpilmana)[2].

Grafika i rękopisy

Klepsydra informująca o śmierci Władysława Szpilmana.

Kompozytor muzyki do utworów

pokaż wszystkie

Powiązane fonogramy

Powiązane publikacje (autorstwo)

pokaż wszystkie

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
77545166

Odwiedzin od Grudnia 2010
58764700
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.