Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

do którego przebojowego utworu Wojciech Młynarski musiał dwukrotnie napisać tekst, gdyż pierwowzór słów zdecydowanie nie pasował?

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2013-06-17 10:34)
Tom, Konrad

Nazwisko, imię

Tom, Konrad

Runowiecki, Konrad
(właściwie)

Tim-Tom
(pseudonim)

Data urodzenia

9 kwietnia 1887

Miejsce urodzenia

Warszawa

Data śmierci

9 sierpnia 1957

Miejsce śmierci

Los Angeles (USA)

Biografia

Aktor, scenarzysta i reżyser filmowy, piosenkarz, autor tekstów kabaretowych i piosenek. Ukończył szkołę handlową Zgromadzenia Kupców w Warszawie. Debiutował w 1903 r. jako autor tekstów satyrycznych[1]. W 1909 r. wstąpił do Szkoły Aplikacyjnej. Od tego samego roku współpracował z kabaretem Kabaret_artysyczno-literacki_Momus, dla którego początkowo dostarczał teksty piosenek, później występował w nim jako aktor.

W latach 1910–1911 grał w objazdowym zespole teatralnym Henryka Czarneckiego[2]. Od 1911 r. prowadził w Łodzi własny kabaret „Bi-Ba-Bo”[1]. Do 1914 r. pisał dla gazet: „Nowego Kuriera Łódzkiego” i „Gazety Łódzkiej” oraz redagował „Tygodnik Śmiechu”. Po powrocie do Warszawy został zaangażowany na sezon 1914/1915 do teatru „Komedia”. W kolejnym sezonie był konferansjerem „Mirażu”, później występował i reżyserował przedstawienia teatru „Nowoczesnego” (1916 r.). W latach 1917–1918 był stale związany z „Czarnym Kotem” jako aktor, reżyser i autor. W sezonie 1918/1919 grał w teatrze „Miraż” zaś w kwietniu 1919 r. wszedł w skład zespołu nowopowstałego „Qui pro Quo”. Występował w tym teatrze nieprzerwanie przez 4 lata. W latach 1925–1927 z żoną OsobaZulą Pogorzelską kierował konkurencyjnym „Perskim Okiem”. Potem wrócił do „Qui pro Quo”. Od 1931 do 1933 r. grał w „Bandzie”; później kolejno w: „Rexie”, „Cyganerii”, „Starej Bandzie”, „Hollywood”, „Cyruliku Warszawskim”, „Wielkiej Rewii” i innych.

Był autorem tekstów piosenek kabaretowych i filmowych, skeczy, satyr, grotesek. Pisał libretta operetek i wodewilów, które jednocześnie adaptował (np. Czar walca Oscara Strausa).

Od 1916 r. pisał scenariusze, reżyserował oraz występował w filmach[2]. Jako aktor zadebiutował w filmie Rozporek i Ska, który także wyreżyserował. Do 1939 r. wziął udział w realizacji trzydziestu trzech polskich filmów: Manewry miłosne, Mały marynarz (z Janem Nowiną-Przybylskim), Książątko (z Stanisławem Szebego), Zapomniana melodia (z Janem Fethke), Parada Warszawy, Ada to nie wypada, Pan konsul Pomeranc, Szatan z siódmej klasy – jako reżyser; Włóczęgi (z Emanuelem Schlechterem), Dzieci, Wielka droga, Rywale, Jego ekscelencja subiekt, Jaśnie pan szofer, Manewry miłosne, Rapsodia Bałtyku – jako scenarzysta; Czy Lucyna to dziewczyna, Dwie Joasie, Niebezpieczny romans, Nie miała baba kłopotu, Romeo i Julcia, Sto metrów miłości, Zabawka i Wacuś – jako autor dialogów i tekstów piosenek[1].

Występował również w słuchowiskach radiowych, np. w 1934 r. w Bandytach w radio z OsobaFryderykiem Járosy’m i Romualdem Gierasieńskim[2]. W Filharmonii Narodowej w Warszawie odbył się 4 maja 1938 r. specjalny koncert z okazji jubileuszu 35-lecia jego pracy artystycznej[1].

Podczas II wojny światowej przebywał początkowo we Lwowie, gdzie zajmował stanowisko kierownika Lwowskiego Państwowego Teatru Miniatur[2], zimą 1941 związał się jako aktor, autor i reżyser z zespołem artystycznym Armii Polskiej gen. W. Andersa. W 1942 r. wyruszył z nim na Bliski Wschód. Zdemobilizowany we Włoszech wyjechał w 1947 r. do USA. Osiadł w Los Angeles. Mimo wsparcia OsobaBronisława Kapera i OsobaHenryka Warsa, kompozytorów muzyki filmowej pracujących dla hollywoodzkich wytwórni, nie udało mu się zaistnieć w kinie amerykańskim, głównie z powodów językowych. Pochowany został na cmentarzu Hillside Memorial Park, podarowanym ludziom sztuki przez Ala Jolsona. Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odcinek 160 (reż. OsobaRyszard Wolański)[1].

Konrad Tom Należał do grona najbardziej znanych aktorów a jednocześnie twórców kabaretowych międzywojnia. Grał nie tylko w rewiach, filmach i kabaretach, lecz miał także w dorobku role operetkowe. Nagrywał płyty od około 1926 r., najwięcej dla „Syreny Record”, poza tym dla „Parlophonu” i „Odeonu”. Były to najczęściej komiczne scenki przeniesione ze scen teatrzyków, szmoncesy a także piosenki. Nagrania te są niezwykle rzadkie i – jeśli idzie o nagrania rozrywkowe – należą do szczególnie interesujących[2].

Grafika i rękopisy

Autor słów do utworów

pokaż wszystkie

Powiązane publikacje (autorstwo)

pokaż wszystkie

Powiązane publikacje (związek)

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
78443869

Odwiedzin od Grudnia 2010
59620977
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.