Utwór
 
Osoba
 
Zespół
 
Serie
 
 
Publikacja
 
Rękopis
 
Instytucja
Szukaj
[Jak korzystać?]

[Więcej] Czy wiesz...

po wykonaniu „Kolorowych jarmarków” na opolskim festiwalu w 1977 r., zasiadający w jury wybitny krytyk podczas głosowania wstał i zgromadzonej publiczności, milionom telewidzów, ale także twórcom i wykonawcy utworu pokazał tabliczkę z cyfrą zero? ZERO!!! Tak narodziła się legenda.

[dowiedz się]

Osoba (ostatnia modyfikacja: 2010-02-04 10:57)
Trzaskowski, Andrzej

Nazwisko, imię

Trzaskowski, Andrzej

Data urodzenia

23 marca 1933

Miejsce urodzenia

Kraków

Data śmierci

16 września 1998

Miejsce śmierci

Warszawa

Biografia

Pianista, kompozytor i aranżer, także krytyk, publicysta muzyczny i pedagog. Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w Krakowie w klasie fortepianu. Absolwent Wydziału Muzykologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prywatnie studiował kompozycję i teorię muzyki współczesnej, m.in. u OsobaBogusława Schaeffera i Eugeniusza Rudnika w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia.

W czasie nauki zainteresował się jazzem. Jako licealista grał w zespole Rhythm Quartet. W czasie studiów współtworzył grupę ZespółMelomani. Na I Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym Jazz Jamboree ’58 w Warszawie wystąpił z własnym zespołem ZespółJazz Believers.

Od 1959 r. prowadził kolejne zespoły The Wreckers, Kwintet i Sekstet, w których grali m.in.: OsobaRoman Dyląg, Adam Jędrzejowski, OsobaJanusz Muniak, OsobaWłodzimierz Nahorny, OsobaZbigniew Namysłowski, OsobaJacek Ostaszewski, OsobaTomasz Stańko, Janusz Trzciński i OsobaMichał Urbaniak. Prezentował je do 1970 r. (z wyjątkiem 1966 r.) podczas Międzynarodowego Festiwalu Jazzowego „Jazz Jamboree”.

W 1962 r. z zespołem The Wreckers wyjechał do USA, gdzie reprezentował po raz pierwszy polski jazz na festiwalach w Newport i Waszyngtonie oraz grał w klubach jazzowych Nowego Jorku, San Francisco i Bostonu. Amerykańskie występy stały się początkiem międzynarodowych sukcesów jego zespołów. Koncertował z nimi na wszystkich liczących się festiwalach, nagrywał za granicą dla dziewięciu ośrodków TV i dwunastu rozgłośni radiowych.

Dokonał licznych nagrań płytowych, współpracował z muzykami o światowej sławie, m.in. ze Stanem Getzem, Luckym Thompsonem, Philem Woodsem i Artem Farmerem. Już w latach 60. uznany został za jedną z najciekawszych osobowości europejskiej awangardy jazzowej. Otrzymał propozycję współpracy z Norddeutscher Rundfunk w Hamburgu (RFN). Dla niej komponował i prowadził warsztaty jazzowe. Potem jeszcze kilkakrotnie wykładał za granicą kompozycję jazzową.

W latach 1971–1974 występował ze Studiem Jazzowym Polskiego Radia, dla którego stworzył repertuar utrwalony m.in. na LP Studio Jazzowe Polskiego Radia [[Wroblewski_Jan_(Ptaszyn)|Jan Ptaszyn Wróblewski: Sprzedawcy glonów. Współpracował też z Ośrodkiem Telewizyjnym Kraków, gdzie prowadził cykl programów Spotkania z jazzem (reż. Andrzej Wasylewski).

W latach 1974–1991 kierował Orkiestrą Polskiego Radia i Telewizji Studio S-1 w Warszawie. Nagrał z nią ponad tysiąc utworów instrumentalnych i piosenek. Pracę studyjną orkiestra łączyła z działalnością koncertową, występowała m.in. na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.

Od 1992 pracował jako pedagog Wydziału Jazzu Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Jest kompozytorem:

— utworów orkiestrowych, kameralnych i solowych;

— muzyki do filmów fabularnych, krótkometrażowych i animowanych;

— muzyki teatralnej, m.in. do spektakli Skazaniec i Ryszard III.

Do ważniejszych jego osiągnięć w dziedzinie publicystyki i krytyki muzycznej należy zaliczyć: współautorstwo Leksykonu kompozytorów XX wieku, redakcję haseł działu jazzowego Encyklopedii muzycznej PWM oraz liczne recenzje, artykuły i eseje w krajowej i zagranicznej prasie muzycznej.

Jest m.in. laureatem:

— nagrody głównej w konkursie Związku Kompozytorów Polskich i Przewodniczącego Komitetu do spraw Radia i Telewizji za muzykę baletową Nihil est... – muzyka baletowa na siedmiu wykonawców jazzowych i orkiestrę w 1972 r.,

— nagrody na Jazz Film Saloon w 1985 r. za telewizyjny film baletowy Nihil est... według scenariusza i w reżyserii Stefana Szlachtycza,

— nagrody Ministerstwa Kultury i Sztuki I stopnia za całokształt twórczości i działalności artystycznej w 1989 r.,

— holenderskiej Stemra Music Award za muzykę filmową w 1993 r. oraz nagród dla najlepszego muzyka jazzowego.

Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odcinek 156 (reż. OsobaRyszard Wolański). O jego pozycji świadczą m.in. noty biograficzne w Who’s Who in the World, International Who’s Who in Music, International Book of Honor, Encyclopedia of Jazz in the ’70s (Leonard Feather & Ira Gitler), Jazz Führer (Carlo Bohländer, Karl Heinz Holler), Leksykonie PWM, Małej encyklopedii muzyki PWM oraz w Almanachu polskich kompozytorów współczesnych PWM. Jego twórczość i działalność artystyczna doczekała się także kilku naukowych opracowań, m.in. w pracy magisterskiej Krzysztofa Skrzypczaka w Akademii Muzycznej w Katowicach[1].

Grafika i rękopisy

Karykatura Andrzeja Trzaskowskiego.

Zaproszenie na koncert zespołu Andrzeja Trzaskowskiego The Wreckers.

Kompozytor muzyki do utworów

Powiązane fonogramy

Członek zespołów

 
Copyright © 2007-2011 Biblioteka Polskiej Piosenki • Ostatnia aktualizacja: 2018-07-26 21:59
powered by Athenadeign by TreDo
Odsłon od Listopada 2007
80381046

Odwiedzin od Grudnia 2010
61528889
Korzystanie z zamieszczonych na stronie internetowej utworów (w szczególności tekstów piosenek i nut) i ich opracowań, w całości lub jakichkolwiek fragmentach, jest dozwolone wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego w sposób nienaruszający normalnego korzystania z utworu lub słusznych interesów twórcy. Zakazane jest korzystanie lub/i rozporządzanie opracowaniami, przeróbkami i modyfikacjami utworów zamieszczonych na stronie internetowej. W szczególności zakazane jest wykorzystywanie zamieszczonych na stronie internetowej utworów lub/i ich fragmentów, w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób, w celach zarobkowych.

Biblioteka Polskiej Piosenki dąży do popularyzacji i utrwalenia wiedzy o polskiej piosence historycznej i współczesnej. Jako instytucja publiczna stara się utrzymać najwyższe standardy zgodności z obowiązującym w Polsce prawem. Biblioteka nie czerpie żadnych korzyści z podejmowanych przedsięwzięć - kieruje się dobrą wolą. Szacunek do pracy Twórców, Autorów i Artystów jest jedną z fundamentalnych zasad funkcjonowania Instytucji. Jeżeli umieszczenie tekstu utworu jest sprzeczne z czyimiś prawnymi lub osobistymi interesami - uprzejmie prosimy o kontakt przy pomocy znajdującego na górze strony formularza lub przy pomocy poczty elektronicznej. Tekst zostanie bezwzględnie usunięty.

Strona Biblioteki Polskiej Piosenki wykorzystuje tzw. pliki cookie do zliczania unikatowych odwiedzin oraz przechowywania informacji o historii odwiedzonych rekordów Biblioteki Cyfrowej. Pliki cookie nie są przechowywane po zamknięciu sesji przeglądarki. Odwiedzający może zmienić ustawienia plików cookie korzystając z odpowiednich okien ustawień swojej przeglądarki.
To jest archiwalna odsłona strony i bazy CBPP.